Dostoyevski’nin içindeki çatışmalar, her zaman olduğu gibi Karamazov Kardeşler’de de karakterlere yansıyor. Özellikle Büyük Engizisyoncu kısmı -kitabı iki yıl önce okumuş olmama rağmen- hala aklımdadır.
Eğer kendinizi hazır hissediyorsanız kesinlikle önereceğim bir eser…
İlk kez okumayı denediğimde içinde boğulacak gibi olduğumu da hatırlıyorum, devam edememiştim haliyle. Tabii o zamanlar ortaokuldaydım (sanırım)… Uzun süre kitaplığımda bir tuğla gibi durdu ve zamanla sayfaları sarardı. Aradan geçen birkaç yıl ardından, o yıllar boyunca okuduğum kitapların artık beni hazır kıldığını düşünerek başladım, ve iyi ki de başlamışım dediğim bir eser oldu. Tekrar dönüp okuyacağım kitaplardan birisi…
··
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.