İran asıllı Amerikalı yazar Kaveh Akbar’ın Şehit’i bende tuhaf bir boşluk hissi bıraktı. Kitabı bitirdiğimde “Ben bu kitabı sevdim mi, sevmedim mi?” sorusuna net bir cevap yoktu elimde. Daha çok, yarım kalmış bir duygunun tortusu kaldı.
Hikâyenin merkezinde İranlı bir aile var: Ali, Rüya ve Cyrus. Trajik bir uçak kazasında Rüya hayatını kaybeder. Geride kalan baba, oğlunu da alarak İran’dan ayrılır ve bir daha dönmemek üzere Amerika’ya yerleşir. Kurgu, İran asıllı bir Amerikalı olarak büyüyen Cyrus’un etrafında şekillenir. Hayatında uzun yıllar alkol ve uyuşturucu bağımlılığı, derin bir aidiyetsizlik hissi ve içsel bir savrulma yer alır. Şehitlik kavramı da tam bu kırılma noktalarında zihnine sızar.
Metin, yas, kimlik, inanç ve bağımlılık gibi temalara yaslıyor sırtını. Kurgunun çok sesli yapısı ve yazarın yer yer başvurduğu şiirsel dil, okumayı kolaylaştırıyor; sayfaların elinizden kayıp gitmesini sağlıyor.
Bir ilk roman olduğu düşünülürse oldukça başarılı bir metin Şehit. Ama bence metinde beni yakalamayan sorun: Her şey anlamlı olma çabasında, fakat bazı duygular bana ulaşmadı. Kitapla aramda hep ince bir mesafe kaldı. Ne tamamen içine çekti ne de bütünüyle dışarıda bıraktı.
·
190 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.