3 farklı öyküden oluşan bu kitap yine Zweig'in aşırı acımsı ve yavaşça nükseden ama şiddetli patlamayla son bulan öfkesinin güzel bir eseriydi.
3 hikayede dini ve ahlaki değerlere vurgu yapıyordu.
Birinci hikaye tatlı bir girizgah gibiydi.
İkinci hikayede yani adaleti ve bilgeliği arayan bir insanın hikayesinde çok etkilendim ama tam olarak bir insan olması sebebiyle yaptığı hatalarla hikayeden bir tık koparttı beni. Yine de bu onun tam anlamıyla bir insan olduğu ve hayatını tüm insanları temsil edercesine arayışta geçirdiği gerçeğini değiştirmiyor. Hatasıyla doğruydu...
Üçüncü hikaye ise Tanrı'dan bir parça olan insanın varlığının en etkileyici timsallerinden birisi olabilir. Rahel'in yalvardığı her anda açıkçası çok etkilendim, sabır göstermek zorunda kaldığı durumda "Basit bir insan olan ben sabredebilir miydim?" Diye sorgularken hikayedeki mesaj çarptı suratıma. Sonsuz Tanrı'nın sonsuz özellikleri bulunurken içimde kimdim ki ben onu aşayım?
Okumasını tavsiye edeceğim kısa ve etkileyici bir kitap oldu. Herkese bolca keyifli okumalar :)
Rahel Tanrı'yla HesaplaşıyorStefan Zweig