Bir İmparatorun Gizli Not DefteriFelsefe
Öncelikle şunu bilmek lazım: Bu kitap aslında bir "kitap" olarak yazılmamış. Roma İmparatoru Marcus Aurelius, bu notları sadece kendisi için tutmuş. Akşam çadırına çekildiğinde, savaşların, salgınların ve ihanetlerin ortasında kendine hatırlatmalar yapmış.
Kitabı okurken sanki bir imparatorun en mahrem düşüncelerine, onun kendi kendine verdiği tesellilere kulak misafiri oluyorsunuz. Bu o kadar samimi bir duygu ki, okurken yazarla aranızda binlerce yıl yokmuş gibi hissediyorsunuz.
Altını çizmekten kitap kalınlaştı desem yeridir. Normalde kitaplarımı temiz tutmaya çalışırım ama bu kitap için bu kuralımı tamamen yıktım. Kitabın neredeyse her sayfasında birden fazla cümlenin altını çizdim, ünlemler, yıldızlar koydum. Hatta bazen bir cümleyi veya paragrafı okuyup dakikalarca üzerine düşündüğümü biliyorum.
Marcus Aurelius, Stoacılık felsefesinin en büyük temsilcilerinden biri. Kitabı okurken bu felsefeye olan hayranlığım katlanarak arttı. Kitapta beni en çok etkileyen ve hayatıma entegre etmeye çalışacağım üç ana fikir var:
1. Kontrol Edebileceklerin ve Edemediklerin
Marcus sürekli kendine şunu hatırlatıyor: Dış dünyada olup bitenleri, insanların senin hakkında ne düşündüğünü veya hava durumunu kontrol edemezsin. Ama bu olaylara verdiğin tepkiyi kontrol edebilirsin. Bu o kadar özgürleştirici bir fikir ki!
2. Şimdiki Anın Gücü
Geçmiş bitti, gelecek ise belirsiz. Marcus, elimizdeki tek şeyin "şu an" olduğunu o kadar güzel anlatıyor ki yarın ölecekmişsin gibi değil de, şu anın değerini bilerek yaşamanın erdemini vurguluyor.
3. Her Şeyin Gelip Geçiciliği
Koca imparatorların, görkemli sarayların ve büyük acıların bile zamanla toz olup gideceğini hatırlatıyor. Bu bakış açısı, insanın egosunu törpülüyor ve dertlerini küçültüyor.
Bu kitabı sevmemin asıl sebebi Marcus Aurelius’un karakteri. Adam koskoca Roma İmparatoru! İstese her türlü lüks içinde yaşayıp herkese tepeden bakabilirdi. Ama o, her gün kendine "mütevazı ol", "doğaya uygun yaşa", "insanlara karşı nazik ol" diye öğütler veriyor. Onun bu bilgeliği ve içsel disiplini bende inanılmaz bir hayranlık uyandırdı.
Kitap olay örgüsü olan bir roman değil. Kısa kısa notlardan, aforizmalardan oluşuyor. Bu yüzden bir oturuşta bitirmek yerine, her gün birkaç sayfa okuyup üzerine düşünmek çok daha verimli olur kanaatindeyim. Bazı yerlerde Marcus’un kendine çok yüklendiğini veya çok katı olduğunu düşünebilirsin ama unutma, o bunları bir imparatorluk yönetirken kendine "dik dur" demek için yazıyordu.
Marcus’un en çok değindiği noktalardan biri: "Dış dünyada olanları kontrol edemezsin ama onlara verdiğin tepkiyi sen belirlersin." Hava yağmurlu diye üzülebilirsin ya da "Yağmur yağıyor, peki ben şimdi ne yapabilirim?" diyerek yoluna bakabilirsin. Marcus diyor ki: "Zihnini korursan, dışarıdaki fırtına seni yıkamaz."
Kitabın bir bölümünde şöyle bir tavsiyesi var: "Şafakla birlikte, kendine şunları söyle: İşgüzar, nankör, küstah, hilekâr, haset, geçimsiz kişilerle karşılaşacağım." Bunu karamsarlık olsun diye söylemiyor. Aksine, buna hazırlıklı olursan, o insanlar seni şaşırtamaz ve huzurunu bozamaz diyor. Onlara kızmak yerine, onların da doğanın bir parçası olduğunu kabul etmeni öneriyor.
Kitabı okurken kendimi çoğu zaman suçlu hissettim: "Ben küçücük şeylere sinirlenirken, bu adam koca bir imparatorluğun yükü altında nasıl bu kadar sakin kalabilmiş?" dedim. Ama işte kitabın güzelliği burada; size bir öğretmen gibi ders vermiyor, bir dost gibi yol gösteriyor.
Naçizane tavsiyem, bir kerede bitirmeye çalışmayın. Her gün birkaç sayfa okuyup üzerine düşünün. Şahsen ben, tekrardan başlayıp, bazı şeyleri daha iyi kavrayabilmek adına dediğim şekilde ilerlemeyi düşünüyorum.
Herkese bol kitaplı günler ve keyifli okumalar dilerim.
··
3.377 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bir imparatorun hayatın yoğunluğu arasında, yaşanmışlıklarından, tecrübelerinden çıkardığı dersleri bizlerle paylaşması çok kıymetli. Başucu kitabı niteliğinde bir eser. Ara sıra açıp okumalık 😌Kaleminize, yorumunuza sağlık 📚✨
Tam kahvemi yaptım oturdum masama harika bir inceleme okuma fırsatım oldu ne şanslıyım. Tarih dersi 90 altına düşmeyen biri olarak Roma İmparatorlarını hep kötü bildiğim için bu bakış acısıyla bakmadığım için kendimi garip hissettim neticede hepimiz
insanız.
En çokta' Zihnini korursan dışarıdaki fırtına seni yıkamaz' kısmı hoşuma gitti. Ablamın paratoner gibisin herşey seni bulur dediği geldi aklıma ben yine de olumlu tarafımı koruyup hep pozitif bakacağım. Ellerinize sağlık.
Bir de kızlarınız büyüyünce sizin çizdiğiniz yerleri keyifle okuyacak. Bu sefer çizmeniz iyi olmuş.
