Her Şey Normalmiş Gibi’de yaşadığımız çağın çelişkileri gölgesinde iki insanın birbirine tutunabilmesinin, aşkı sürdürebilmesinin ya da âşık kalabilmesinin sahiciliğini sorguluyor. Ancak bu sorgulamayı yalnızca iki insanın arasında bırakmıyor; kişisel anlaşmazlıkların ve kaprislerin yanına siyaseti de yerleştirerek kurgunun merkezine taşıyor. Üstelik siyasetin yaşamı belirleyici etkisi yalnızca iki âşık arasında kalmıyor; Tavşan Dudak’tan Lorin’e, Nermin Teyze’den Arda’nın annesine kadar hayatın her alanına sızıyor. “Bir seviyi anlamak” diyordu Özdemir Asaf, “Bir yaşam harcamaktır, harcayacaksın.”[4] Boralıoğlu, bu bedel ödemenin sınırlarında gezindiriyor bizi ve romanın ilk sayfasından son sayfasına kadar bir soruyu diri tutuyor: Yaşadığımız çağda sahici bir aşk mümkün mü?
Her Şey Normalmiş Gibi, farklı dünyalardan iki insanın, Arda ve Lora’nın hikâyesi etrafında kuruluyor. Roman, odağına Arda ve Lora’nın ilişkisini alsa da bu ilişkiyi günümüzün siyasi ve toplumsal atmosferinden bağımsız düşünmemize izin vermiyor; aksine bu atmosferin ilişkinin dokusuna nasıl sızdığını görünür kılıyor.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.