Schopenhauer’in Mutlu Olma Sanatı, bana mutluluğu değil, mutluluk hakkında uzun bir vaazı okumuşum hissi verdi. Cümleler yer yer zekice, hatta parıldayan tespitlerle dolu, ama metnin genel tonu fazla didaktik. Ben bu tavrı benimseyemiyorum işte, ben biliyorum sen öğren dili, madde madde sıralanmış hayatı yaşama rehberi… Bunlar bana bir şey katıyor mu gerçekten emin değilim.
Can Yayınları’nın Kısa Klasikler dizisi ilk çıktığında içimde ciddi bir heyecan yaratmıştı; fakat itiraf edeyim, seriden okuduklarımla derin bağlar kurmakta zorlandım. Bu kitap da o mesafeli tanışıklıklardan biri oldu: saygılı, kısa… ve çabuk unutulan.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.