bu kitabı niye bu kadar geç bitirdiğime dair bir anı:
yurtta oda arkadaşım yanıma geldi ve bana hoşlandığı çocuğu anlattı, çocuk hristiyanmış ve kilisede ilahi söylüyormuş. sonra bana date’e çalışmam gerek, mükemmel olmalı, bana bildiğin tüm şeyleri anlat dedi. ben de bir şeyler anlattıktan sonra ona İlahi Komedya’yı verdim. biraz okuyup çocuğa ben de bunu okuyorum diye göster falan dedim o da aldı okudu çocuğa gösterdi ve bu arada çocuk da tesadüfi olarak aynı buluşmada aynı kitabı getirmiş, çok şaşırmışlar vs. neyse sonra arkadaşım araf’ı da aldı ve sonuç olarak bu kadar gecikti.
açıkçası araf hakkında diyeceğim çok bi şey yok çünkü okumam bölündü. İlahi Komedya - Cehennem’den daha az sevdim, havası beni çok bunalttı. aslında düşününce Cehennem’in daha bunaltıcı olması gerekiyor. çünkü Araf’ta bi umut var, beklenilmesi gereken bi zaman. ruhlar evrelerden geçiyor, değişiyor zamanla beraber. sadece gün doğunca ruhlar tırmanabiliyor, Tanrı’nın ışığı olmadan ilerleyemiyorlar. Araf sadece bi bekleme alanı değil, kendini sorgulama ve değiştirme alanı. işlediği konuları ve metaforları sevdim ancak çok durağan geliyor bana genel olarak bu yüzden okurken sıkıyor. belki araya zaman girdiği için bunu daha az sevmişimdir tabii, bilmiyorum.
yorumlarda bi kişi kötü bir yayından okuduğumu söyledi bu yüzden Cennet’i pdf olarak önerdiği farklı bir yayından okuyacağım.
ha bu arada oda arkadaşım da hristiyan olmaya karar verdi her hafta kiliseye gidiyor ve 2 sene sonra vaftiz olacak.