Bu aralar sık sık görüp okuma listeme aldığım Nermin Yıldırım ile tanışma kitabım "Dokunmadan" oldu. Çok sevdim ve 2017 de çıkan bu kitabı nasıl bu zamana kadar duymamışım, okumamışım diye hayıflandım.
29 yaşında olup bu zamana kadar kimseden sevgi görmemiş ve bu sebeple baskalarına da sevgi gösteremeyen, dokunmadan yaşayan Adalet'in öyküsü bu.
Bu kitaptaki pişmanlık; yapılan hatalardan çok , yapılmayanlardı. Hiç kimseye dokunmadan öyle yaşanabilir miydi?
Bazı noktalarda çok şaşirdigim oldu. Özellikle Hülya konusunda. Hülya ile kurduğu dostluk çok güzeldi. Hülya'nın esprili dili güzel bir hava katmıştı kitaba. Vee Sadi Seber ... Keşke sonu böyle olmasaydı. Çok çok sevdim. Mutlaka yazarın başka kitaplarını da okuyacağım.
"Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda ..."
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.