John Berger 
Hoşbeş eserinde kişisel bir hayat algılanamından kolletif bir anlam arayışının yoluna evrilme sekansları sunmuştur. Anlattığı hikayeler göz önünde tutulduğunda her öykünün insanın bir çağ sıklasına oturduğu anlaşılabilir. Bu bağlamda eserin ilk ve son arasındaki bağıntılar göz önüne alındığında bebeklik-çocukluk-gençlik- olgunluk gibi kavramlar şematiğinde her başlığı bu denkleme oturtabiliriz. Özellikle son bölümlerde işlenen kollektif bilincin sunağında pişen fikirler düşünüldüğünde toplumsallığın ve bireyselliğin yönleri de bir anlamlılık kazanmıştır.
İlk bölümlerdeki daha romantik ve bireysel tutumlar hikayelerin özünü oluşturmaktadır. Buradan hareketle de bireysel tercihlerin ve seçimlerin öngörüsünde ilk hikayeleri gençlik ve çocukluk olarak değerlendirebiliriz. Çünkü gençlik dediğimiz şey bireyin naif ve duygusal nosyonlarının yoğun yaşandığı dönem olarak kurgulanabilir. Buradan harektle de daha bireysel ve romantik bir havayla yaklaşılması anlaşılabilecek bir bağlam kurmaktadır.
Sonuç olarak; John Berger Hoşbeş hem kendiyle hem de okuycuyla sohbet ederek bir anlam ve dil anlatımı kurmuş, okuyucuyla yazar sanki karşı karşıyaymış gibi muhabbet ediyormuşçasına bir anlatı sunmuştur. Böylelikle eserden kopukluklar daha az yaşanır durumdadır.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.