İNTERMEZZO-kitap yorumuİnceleme
Bir dönem çok popüler olan bir kitap olan İntermezzo'ya önyargım oldukça fazlaydı çünkü iyi yorumlar kadar kötü yorumlar da okumuştum ve insanların tamamen ikiye ayrıldığını farketmiştim. Gereksiz yere popüler olan kitaplardan biri olduğunu düşünüyordum ve okumayı hep ertelemiştim her ne kadar merak etsem de. Çoğu kişi dilinin sıkıcılığı ve zorluğundan bahsetmişti ve bu durum da okurken zorlanacağımı düşündürmüştü bana .
Bu duygularla başladığım ancak beni yanıltan ve beklentimin oldukça üstünde çıkan bir eser oldu.
Konusundan kısaca bahsedersem;
30'lu yaşlarındaki beyaz yaka avukat Peter gençlik aşkı Sylvia'yı sever ama onunla birlikte olması sağlık nedenlerinden ötürü mümkün değildir. O da teselliyi kendini uyuşturmakta ve üniversite öğrencisi Naomi'yle yaşadığı yüzeysel ilişkide arar. Kardeşi Ivan ise 22 yaşındadır ve sosyal açıdan beceriksiz, uyumsuz biridir. Profesyonel satranç oyuncusu olan Ivan, satranç için gittiği bir şehirde sıkıntılı bir geçmişi geride bırakmaya çalışan Margaret'le tanışır ve hayatları iç içe geçer. Birbirine hiç benzemeyen iki erkek kardeşin arzu, çaresizlik ve olasılıklarla dolu yeni bir ara faslın eşiğindeyken gerçek sevgiyi ve hayatta anlam arayışını okuyoruz.
Öncelikle 
Sally Rooney 'den okuduğum ilk eserdi ve dili hakkında her ne kadar kötü yorum yapılsa da ben dil konusunda okurken hiç zorluk yaşamadım. (dilinin çok zor okunduğu, bilinç akışı tarzında bir esere benzediği ve bu nedenle karakterlerin düşüncelerini okurken yorulduğunuzu belirtmişti çoğu kişi). Okuduğum çoğu eserden farklı bir dili vardı kesinlikle çünkü karakterlerin düşüncelerinden okuyorduk eseri ve gerçekten bazı noktalarda karmaşık bir anlatım oluşuyordu (düşüncelerden düşüncelere atlandığı için). Başlarda dile alışma sürecim oldu (30 sayfa kadar) ama daha sonrasında gerçekten akıp gitti. Ben gayet beğendim yazarın dilini ve anlatım tarzını. Karakterlerin duygularını çok güzel aktarabilmişti.
Karakterlerden bahsedecek olursam;
Peter ve Ivan'ın tamamen zıt iki kardeş olması çok ilgimi çekti ve okurken merakla okudum. İkisinin de yaşadıkları, aşk hayatları, farklı mücadeleleri vardı ve en çok da eser kardeşliği bu iki karakter üzerinden çok güzel aktarmıştı bence. Peter'ın iki kadına birden aşık olması ve birini seçemeyişi, o ikilemi her ne kadar kabul edilebilir bir şey olmasa da psikolojik açısını güzel aktarmıştı yazarımız ve Peter'ı anlayabildim bir noktada. Psikololojisini ve düşüncelerini bana çok güzel geçirdi yazar. Temiz, düzenli, işine önem veren bir avukat olan Peter karakterini her ne kadar çok sevemesem de onu anlayabildim..
Aynı şekilde Ivan karakteri de bana çok güzel işlendi. Abisiyle olan soğuk ilişkisi, sevgiyi arayışı, satranca olan bağlılığı ve sosyal anksiyeteleri, babasına olan bağlılığı etkiledi beni. Peter'dan daha saf ve daha masum geldi.
Ivan'ın baba sevgisi daha fazla geldi bana ve baba kaybı konusunda en çok Ivan sahnelerinde, onun sözlerinde etkilendim. Peter'ın bakış açısını çok çözemedim bu konuda, aile ilişkileirne bakış açısı net aktarılmamıştı bence. Daha çok Peter'ın aşk hayatına Ivan'ın duygusal aile bağlarına yoğunlaşılmış gibi geldi eserde bana.
Sylvia-Naomi-peter aşk üçgeni oldukça garip ve fazla genişti. Hepsinin birbirinden ahberi olup birbirlerinden vazgeçmeyişleri ve bazen büyük olgunlukla birbirlerini kabul edişleri aslında garip ve fazla rahat geldi bana. İlginç psikolojiler bana kalırsa ve yazar her birinin bakış açısından psikolojilerini güzel aktarmıştı. Naomi karakterine başta ısınamasam da sonrasında en sevdiğim karakterlerden biri oldu. Enerjisi çok tatlıydı.
Margeret-van ikilisi de uyumsuz gözüken ama tatlı bir çiftti. Margaret'in fazla olgun oluşu bazen rahatsız etti çünkü yazar bu konuyu yaş farkları nedeniyle daha çok abartmak istemiş gibi geldi. Ama genel olarak bu karakteri de sevdim.
Tek eleştirebileceğim şey kitabın sonlara doğru biraz durağanlaşması ve bir anda özlü sözler kasmasıydı. Hamlet vb eserlerden çokça özlü söz eklenerek kitap boğulmuştu bence. Biraz durağanlaştı sonlara doğru. Son kısımlarda da çok anlayamadığım noktalar oldu margaret ve peter'ın tanışmasıyla ortaya çıkan garip diyaloglar ve peter'ın maragret'e garip duyguları.. umarım düşündüğüm duygular değildir. Tam son kısmı çözemedim kendi içimde demeliyim. Hayat devam ediyor yola devam gibi bir bitiş klasik geldi nedense.
Bunun dışında kıp giden ve insan ilişkileri açısından güzel yansıtıldığını düşündüğüm bir eser oldu. Herkese tavsiyem olabilir. Büyük edebi bir eser değil tabii ki ama yeni çıkan eserler arasında oldukça başarılı bulduğum bir eser oldu.
Sally Rooney 'den okuduğum ilk eserdi ve dili hakkında her ne kadar kötü yorum yapılsa da ben dil konusunda okurken hiç zorluk yaşamadım. (dilinin çok zor okunduğu, bilinç akışı tarzında bir esere benzediği ve bu nedenle karakterlerin düşüncelerini okurken yorulduğunuzu belirtmişti çoğu kişi). Okuduğum çoğu eserden farklı bir dili vardı kesinlikle çünkü karakterlerin düşüncelerinden okuyorduk eseri ve gerçekten bazı noktalarda karmaşık bir anlatım oluşuyordu (düşüncelerden düşüncelere atlandığı için). Başlarda dile alışma sürecim oldu (30 sayfa kadar) ama daha sonrasında gerçekten akıp gitti. Ben gayet beğendim yazarın dilini ve anlatım tarzını. Karakterlerin duygularını çok güzel aktarabilmişti.
Karakterlerden bahsedecek olursam;
Peter ve Ivan'ın tamamen zıt iki kardeş olması çok ilgimi çekti ve okurken merakla okudum. İkisinin de yaşadıkları, aşk hayatları, farklı mücadeleleri vardı ve en çok da eser kardeşliği bu iki karakter üzerinden çok güzel aktarmıştı bence. Peter'ın iki kadına birden aşık olması ve birini seçemeyişi, o ikilemi her ne kadar kabul edilebilir bir şey olmasa da psikolojik açısını güzel aktarmıştı yazarımız ve Peter'ı anlayabildim bir noktada. Psikololojisini ve düşüncelerini bana çok güzel geçirdi yazar. Temiz, düzenli, işine önem veren bir avukat olan Peter karakterini her ne kadar çok sevemesem de onu anlayabildim..
Aynı şekilde Ivan karakteri de bana çok güzel işlendi. Abisiyle olan soğuk ilişkisi, sevgiyi arayışı, satranca olan bağlılığı ve sosyal anksiyeteleri, babasına olan bağlılığı etkiledi beni. Peter'dan daha saf ve daha masum geldi.
Ivan'ın baba sevgisi daha fazla geldi bana ve baba kaybı konusunda en çok Ivan sahnelerinde, onun sözlerinde etkilendim. Peter'ın bakış açısını çok çözemedim bu konuda, aile ilişkileirne bakış açısı net aktarılmamıştı bence. Daha çok Peter'ın aşk hayatına Ivan'ın duygusal aile bağlarına yoğunlaşılmış gibi geldi eserde bana.
Sylvia-Naomi-peter aşk üçgeni oldukça garip ve fazla genişti. Hepsinin birbirinden ahberi olup birbirlerinden vazgeçmeyişleri ve bazen büyük olgunlukla birbirlerini kabul edişleri aslında garip ve fazla rahat geldi bana. İlginç psikolojiler bana kalırsa ve yazar her birinin bakış açısından psikolojilerini güzel aktarmıştı. Naomi karakterine başta ısınamasam da sonrasında en sevdiğim karakterlerden biri oldu. Enerjisi çok tatlıydı.
Margeret-van ikilisi de uyumsuz gözüken ama tatlı bir çiftti. Margaret'in fazla olgun oluşu bazen rahatsız etti çünkü yazar bu konuyu yaş farkları nedeniyle daha çok abartmak istemiş gibi geldi. Ama genel olarak bu karakteri de sevdim.
Tek eleştirebileceğim şey kitabın sonlara doğru biraz durağanlaşması ve bir anda özlü sözler kasmasıydı. Hamlet vb eserlerden çokça özlü söz eklenerek kitap boğulmuştu bence. Biraz durağanlaştı sonlara doğru. Son kısımlarda da çok anlayamadığım noktalar oldu margaret ve peter'ın tanışmasıyla ortaya çıkan garip diyaloglar ve peter'ın maragret'e garip duyguları.. umarım düşündüğüm duygular değildir. Tam son kısmı çözemedim kendi içimde demeliyim. Hayat devam ediyor yola devam gibi bir bitiş klasik geldi nedense.
Bunun dışında kıp giden ve insan ilişkileri açısından güzel yansıtıldığını düşündüğüm bir eser oldu. Herkese tavsiyem olabilir. Büyük edebi bir eser değil tabii ki ama yeni çıkan eserler arasında oldukça başarılı bulduğum bir eser oldu.·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.