Sevmek Neden Bu Kadar Zorlaştı? Sevin Yahu Sevin!
Beş Sevgi Dili, insanların sevgiyi aynı biçimde algılamadığını ve her bireyin sevgiyi hissetme ve ifade etme biçiminin farklı olduğunu savunan bir kişisel gelişim kitabı. Gary Chapman, ilişkilerde yaşanan kopuklukların çoğunun sevgisizlikten değil, “yanlış dilde” sevilmekten kaynaklandığını öne sürüyor ve bu durumu beş temel sevgi dili üzerinden açıklıyor.
Sevgi gibi hayati bir konuyu merkeze alması açısından kitap kuşkusuz önemli bir yerde duruyor. Sevginin bu dünyadaki en güçlü bağlardan biri olduğuna inanıyorum ve yazarın çıkış noktası bu anlamda kıymetli. Ancak kitabı okudukça şunu hissettim: Sevgi burada oldukça sıkıştırılmış ve fazlasıyla basit bir çerçeveye indirgenmiş. Bunun iyi mi kötü mü olduğu büyük ölçüde okurun beklentisine bağlı. Basitliği sayesinde geniş bir kitleye hitap ediyor; fakat bilimsel derinlik ya da psikolojik katmanlar arayan okuru da doğal olarak yüzeyde bırakıyor.
Bence bu kitabın bu kadar ilgi görmesinin nedeni aslında çok basit: İnsanlar sevgi konusunda çaresiz ama bunu açıkça dile getirmekten kaçınıyorlar. Sanki sevgiyi aramak zayıflıkmış gibi bir algı var. Günlük hayatta aynı düşünceleri bir arkadaşımız dile getirdiğinde çoğu zaman yeterince etkilenmiyoruz; hatta “ne bilecek” deyip geçebiliyoruz. Buna karşılık aynı cümleleri bir kitapta ya da bir uzmanın ağzından okuduğumuzda daha ciddiye alıyoruz. Çevremizdeki insanların iyiliğimizi düşünmediğine dair yaygın bir kanaat de bu durumu besliyor. Psikolojide buna sosyal güvensizlik deniyor. Bu güvensizlik arttıkça tanıdık insanların sözleri değersizleşiyor; kitabın ya da otorite figürünün sunduğu cevaplar ise daha güvenilir ve rahatlatıcı geliyor. Böylece karmaşık açıklamalar yerine, hızlı ve kolay çözümler sunan yaklaşımlar daha cazip hâle geliyor.
Kitabın temel iddiası olan “sevgi dili” kavramı, empati kurmak açısından faydalı bir başlangıç sunuyor. Ancak bu yaklaşım, insanı fazla indirgemeci bir noktaya da çekiyor. Kadın–erkek örnekleri üzerinden ilerleyen anlatı, sevgiyi neredeyse tek bir değişkenle açıklamaya çalışıyor. Oysa çevre, geniş aile, arkadaşlıklar, iş hayatı ve kültürel baskılar çoğu zaman ilişkinin kendisinden daha belirleyici olabiliyor. Bu unsurlar büyük ölçüde denklemden çıkarıldığında, verilen örnekler yer yer gerçeklikten kopuk ve fazla iyimser, hatta polyanacı duruyor.
Bir diğer önemli eksik ise sevginin herkes için aynı şekilde işlemediğinin yeterince hesaba katılmaması. Psikolojide tekrarlanan travma döngüsü olarak adlandırılan bir durum var; sevgisiz büyüyen ya da incinerek bağlanmayı öğrenmiş insanlar, bilinçli ya da bilinçsiz biçimde tanıdık acıyı tercih edebiliyor. Böyle bir durumda sevgi dili değişse bile, ilişkinin özü değişmeyebiliyor. Benzer şekilde, “konuşursak çözülür” yaklaşımı da her zaman işe yaramıyor. Tartışmalarda dışarıdan biri haklılık–haksızlık dengesi kurduğunda, insanlar çoğu zaman haksız oldukları noktaya odaklanıyor. Bunun arkasında bilişsel uyumsuzluk ve ego savunması yatıyor; kişi kendi hatasıyla yüzleşmek yerine rahatsızlık veren bilgiyi reddetmeyi seçiyor. Kitap bu psikolojik direnç mekanizmalarına pek alan açmıyor.
Sonuç olarak Beş Sevgi Dili, kötü bir kitap değil; ancak sınırları olan bir kitap. Küçük çıkmazlar yaşayan, ilişkisini anlamlandırmak için bir başlangıç arayan okurlar için faydalı olabilir. Buna karşılık sevginin karanlık taraflarını, travmaları, kültürel farkları ve derin psikolojik çatışmaları anlamak isteyenler için yetersiz kalıyor. Batı merkezli ve geleneksel evlilik odaklı yapısı da bizim toplumsal gerçekliğimizle her zaman örtüşmüyor. Akıcı, rahat okunan ve yer yer içinizi ısıtan bir kitap; fakat sevginin her şeyi tek başına iyileştireceğine inanmak için fazla iyimser.
Başlangıç için yeterli; ama hâlâ istenilen karşılık alınmıyorsa, "tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır" evresi çoktan geride kalmış demektir.
·
1.097 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ele aldığı konu itibariyle önemli bir eser, kendisini sevdirttiği doğrudur 😇
Sevgi ve karşıdan beklediğimiz Sevgi anlayışı göreceli bir kavram. Ama benim sevgiyi anlayışım ilk olarak Karşıyı dinlemek anlamaya çalışmaktan empati kurmaktan geliyor.
