Mutluluğun resmi çizilirmi bilmiyorum ama, yalnızlığın kitabı yazılmış: Bir kadın iki ulke, üç erkek.
Yalnızlık , yabancılaşma ve boşluk. Şiirsel bir dil, metaforlar , aforizmalar. Cümlerin altını çizmekten okuyamıyordum. Kendimi en çok iki ülke arasında kalmışlığında buldum. İkisinin de tam olarak sahibi değil. İkiside tam olarak o değil. Van li bir Kürt olarak ana dilim Kürtçe ama eğitimimi Türkçe aldım. Yetişkin bir birey olarak kendimi ne tam olarak Türkçe ne de tam olarak Kürtçe ifade edebiliyorum. Türkçe konuşunca duygularım eksik kalıyor sanki. Sevincimi, üzüntümü, öfkemi hele ki hüznümu ifade edemiyorum. Öte yandan eğitim konularını Kürtçe anlatamıyorum eksik kalıyor sanki. Türkçe öğrendiğin bir şeyi çevirerek vermek çok zor oluyor. Ve bu noktada herşeye yabancılasiyorum. İrene'nin iki adet yarım ülkesi var. Benim ise iki yarım dilim.
Üç erkek Franz( Kafka) Stefan (Zeweng) ve Tomas (Man). Söz konusu Müller ise tabiki bu isimler tesadüf değildir. Sadece çağırısim yaparak metinlerarasilik yapmış. Her karakter kendi adaşina benziyor:Franz hep var, ama hiç yok tıpkı Franz Kafka nin karakterleri gibi. Yabancı, ve aslında yoklar. Stefan ise hep bir umut vaat ediyordu , ama sonra sadece acidigini ve sırf bu yüzden yardım etmeye çalıştığını gördük. Tomas, en ilginç karakter o idi. irene nin yalnızlığı, yabancılgi, boşluğu yetmiyormuş gibi bir de Tomas in eşcinseligi var. Alman topluluğunun ne kadar tekçi olduğunu, en ufak bir farklılığı dışlanma sebebi yaptığını gördük. Almanya ve Alman toplugu şahsında tüm dünyaya yapmış olduğu eleştirileri büyük bir hayranlıkla ilmek ilmek okudum.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.