Baki Kalan, yaşanamamış bir ömrün özlemini içinde taşıyan bir adamın hikâyesi. Bir arkadaşının ölümüyle geçmişe, anılara, pişmanlıklara gömülen Baki; yarım kalmış aşklar, sönen idealler ve bir zamanlar inanılan devrimci hayaller arasında dolaşıyor. Babasına benzemekten çok korkmuş ama farkında olmadan ona benzeyerek karısına ve kızına hayatı dar etmiş. Üstelik yalnızca davranışlarını değil, babasının hayal kırıklıklarını da miras almış.
Romanın merkezinde derin bir sevgisizlik var: Baba ile oğul arasında, evliliğin içinde, hayata karşı.
Üstüngel Arı, bireysel hafıza ile toplumsal belleği ustalıkla iç içe geçirirken, Baki’nin kişisel hesaplaşmasını bir kuşağın kırgınlıklarına ve sessiz yenilgilerine dönüştürüyor. Sade, temiz ve sahici bir dille ilerliyor.
Kısa ama yoğun bir roman Baki Kalan. İronisi yerinde, gözlemleri keskin, insanın içine dokunan bir metin.
Nitekim romanın 2025 Don Kişot İyi Edebiyat Ödülleri’nde Yetişkin Edebiyatı kategorisinde birincilik alması da bu edebi gücün önemli bir göstergesi.
Ben çok sevdim. Kitabı ne kadar sevdiysem Baki'yi o kadar sevmedim. Böyle adamlardan nefret ediyorum. Bittiğinde insanın içinde kalan, susup düşünme isteği uyandıran kitaplardan.
·
147 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
