Kitabın adına aldanıp tatlı bir hikaye bekleyenleri biraz hayal kırıklığına uğratabilir Şermin Yaşar’ın son kitabı Altı Harfli Bir Tatlı Çünkü tatlılar bu kitapta çok güçlü birer çağrışım aracı. Meltem’in anılarında yer eden, onun yaşanmışlıklarından ve karşılanmamış beklentilerinden Selime teyzenin iç kırıklıklarına birer köprü olmuş her biri.
Selime teyze ve Meltem’in birbirine fısıldadıkları ve çoğunlukla da kendi zihinlerinin derinliklerinden çıkarıp tekrar anımsadıkları tatsız geçmişleri romanı duygusal bakımdan ağırlaştırıyor.
Anlattıkça birbirleri ile şifalanan iki kadın hikayesi okuyoruz ama eminim bir çok kişi kendi çocukluğuna ve aile ilişkilerine ait pekçok şey bulacaktır kitapta.
Şermin Yaşar ’ın tarzını bilen bilir, kısa sade cümlelerle, satırlarını çok süslemeden, gerçekçi ifadeleri vardır. Duygu sömürüsü yapmadan içinizi acıtır, inceden inceye duyguları harekete geçirir ve karakterlerinin büyük travmalarını açıklamaz size tekrar tekrar yaşatır.
Kitabı okuduktan sonra yalnızlık ve kimsesizlik kavramları üstüne derinlemesine düşündüm; nedense birbirlerine çok yakın şeyler gibi gelirdi bunlar bana ama Meltem’in kimsesizliği onun için doldurulmaz bir boşlukken Selime Teyze’nin kendi tercihi olan yalnızlığı başka başka kapılar açtı zihnimde.
Keyifli okumalar dilerim.
Bahsedilen tatlılar, yaşanan acı olayların savunma mekanizması gibi değil miydi? Önce tatlıyı beğeniyoruz ,o bizi uyuştururken hop gerçeklerle yüzleşme kısmı başlıyordu.