Cengiz Aytmatov’dan okuduğum ilk kitaptı ve bu zamana kadar okumadığım için pişman hissediyorum kendimi. Kitap çok dokunaklı, içten ve hüzünlüydü. İnsanların acımasızlığını, despotluğunu işlerken bir yandan da iyi kalpliliğini ve hoşgörülü, saf oluşunu işliyor kitapta. Başkahraman olan ve ismi kitapta geçmeyen çocuk; hayal gücünün ne kadar derin ve huzur verici olduğunu, saflığı ve iyi yürekliliği temsil ediyor olmalı bence. Kitap gerçekten sonunda beni üzdü fakat böyle güzel bir kitabı okuduğum için de mutluluk duydum. Herkese tavsiye ediyorum bu kitabı ve yazarın başka kitaplarını da kesinlikle okuyacağım.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.