Niçin seversin Gatsby? Sevginin niçini olmaz ki efendim.Edebiyat
Hikâye, her hafta sonu Long Island’daki malikânesinde görkemli partiler veren ama kendisi ortalarda pek görünmeyen, geçmişi hakkında binbir dedikodunun döndüğü Jay Gatsby etrafında döner. Kimse onun kim olduğunu, ne iş yaptığını, servetinin nereden geldiğini, geçmişini ve ne amaçladığını bilmez. Gatsby’nin ise insanların bir anlam veremediği bu gösterişli hayatı yaşamasının tek bir sebebi vardır.
Gatsby’nin, kimi geceler evinin bahçesinden izlediği deniz manzarasının çok uzaklarında bir iskelede yanan yeşil bir ışık vardır. Bu ışık onun ulaşmak istediği ve ulaşacağına da emin olduğu ama bir türlü de dokunamadığı hayalini, gelecek umudunu simgeler. Yazar kitap boyunca bize sorgulatır: Zenginlik her şeyi satın almaya yeter mi yahut insanın, geçip gittikten sonra geçmişi değiştirmeye, geçmişte elde edemediğini gelecekte elde edebilmeye, olmamışı oldurmaya gücü yeter mi?
Dönemin toplumsal yaşamının içindeki çürümüşlüğü, sahteliği, insanların birbirine ne denli yabancı olduğunu, tüm bu ışıltılı ama aslında bir o kadar da soluk dünyayı, yan komşu Nick Carraway’in gözünden görürüz.
Fitzgerald, lüksün ortasındaki acizliği, kalabalıkların içindeki yabancılaşmayı ve insanın geçmişi geri getirme konusundaki o çaresiz inadını, uçup giden ama yine de burunda hoş bir koku bırakan esansmışçasına anlatır. Bu eser, sayfalar ilerledikçe okuru parıltılı bir rüyanın içine çekerken, aynı zamanda o rüyanın sabahında uyanılacak hüzünlü karanlığın da habercisidir.
***
Sitedeki incelemelerin hepsine göz gezdirdim ve bu kadar çok insanın bu kitaptan, beklentilerinin altında kaldığı için neredeyse iğrenmesini, tatmin olamadıkları için kitabı aşağılamasını anlamlandıramadım. Oysaki bu kitap bir macera, aksiyon, fantastik, bilimkurgu kitabı değil; size zamanı unutturacak denli keyifli dakikalar, aklınızı başınızdan alacak denli baş döndürücü bir senaryo, eğlenceden eğlenceye sürükleyecek şen şakrak vaatlerde bulunmuyor. Kitabı dümdüz “hadi sadede gel” diyerek okursanız tabii ki beğenemezsiniz. Kitabın her bir bölümünde duygulanacağınız anları, diyalogları, okurken bir madenci gibi kendiniz kazıp bulmalısınız. Ama hepsinden önce, bulmak için önce aramalısınız. Eğer ararsanız bulacaksınız.
Sanırım benzer bir duygudan geçerken bu kitaba rastladığım için Jay Gatsby’nin gönül kırıklığını, hüznünü yüreğimde duya duya kitabı okudum. Okuduğum için memnunum ama üzgünüm de.
~
Roman okurken daima arka planda çalan fon müzikleri de bana eşlik eder. Bu seferse bu romanda bir müziği çok sık dinledim. Paylaşımlarımı bir elin parmağı kadar kişi görüyor olsa da belki benim gibi müziksiz kitap okuyamayan bir manyak daha vardır, bu yazıya denk gelir ve onun da bu müzikten faydalanmasına vesile olurum. İyi okumalar…
youtu.be/2FpVArEi2Lk?si=...
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.