Dayanabildiğimizden fazlasını ne yapacağız acının?Edebiyat
Birbirine karşılık gelen iki duygu dünyası sarmalı içinde hikayenin iki baş kahramanı.. Anne kanserin son evrelerinde 13 yaşındaki ve yıllar önce babasının terk ettiği oğlunu kendisinden hiç hazzetmeyen annesine bırakmaya hazırlanırken, Conor(oğul) yaşıtlarının ergence şımarıklıklar yaptığı o evrede dayandığı tek ağaç misali annesinin gün gün kuruyarak dünyaya ve kendisine veda edişini sindirmeye çalışırken bir taraftan da okulda çeşitli zorbalıklar ile yalnızlığına yalnızlık eklemekte, çok yakın bir zamanda baş başa kalmak zorunda kalacağı ama tahammül edemediği anneannesine kendini hazırlamaya çalışmaktadır. Tüm bu ağır yüklerin altında ezilirken diğer tarafta benliğini altüst eden ve itiraf edemediği bir çelişki ile boğuşmaktadır. Her gün ölüme biraz daha yaklaşan annesinin ölmesinden hem deli gibi korkar hem de bu herkes için acılı sürecin artık bitmesini ister. Diğer taraftan sürecin bitmesinin ölüm anlamına gelmesi,anneannesinde yaşamak,kimsesizlik.. Bu kadar ağır duyguları taşımak zor geldiğinde acısını,öfkesini,sınırları kaybedişini,bilgece kararlarıumudu annesinin anlatageldiği evlerinin karşısındaki zehir-ilaç kaynağı porsuk ağacı suretinde canavar sıfatlı bir hayali arkadaşa yükler. Böylece yaşına fazla gelen ne varsa suçlu ve kötü hissetmeden yaşanabilir kılmanın bir yolunu bulur. Şimdi geriye bir tek yüzleşme kalmıştır annesinin ölmesini istemek mi,istememek mi daha zor...
Ergen ruh hali,ölüm korkusu,annenin çaresizliği,anneannenin misyonu çok güçlü aktarılmış. Ergen çocuklar annesini olan yanımın kolu kanadı kırıldı sayfalarca..
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
