asap bozan bir kurgu, haklı .Edebiyat
Pekicik. Yanlış hatırlamıyorsam iki kitabı daha vardı böyle. İsimlerini hatırlayamadım şimdi ama onların da bu konsept olduğunu biliyorum. Çocuklar seviyor, okuyor, sırf bu yüzden ben de okuyorum çünkü beklentiyi bilmek istiyorum. Zaman değişti asır başkalaştı; çocuklara yetmek ve yetişmek iyice zorlaştı. Zaten acımasız olan çocuklar artık kat kat acımasız. Bu söylediğim şey acı keskin ama maalesef doğru bir tespit. En az yetişkinler kadar sert çocuklar. Ben kapıları vuran kıran bir çocuktum. Ne zaman canımı sıksalar kapıyı vurar üst kata kaçardım, ne yemek ne bir şey. Böyle bir luksum vardı. Ama şu an yok böyle bir luksleri. Odaları var evet ama benim vurduğum o kapıyı vuracak çocuk nadirdir. Ya vay sen misin o terbiyesizliği yapan ya da ah bizim çocuk nasıl böyle oldu deyip psikolog yollarına. Ortası normali ama o kalmadı. Çocukların da kızıp küsme hakkı var. Bu hak neden gaspediliyor mesela? Hiç anlamıyorum. Küstümcük mü diyeceğiz o çocuklara da? Çocuk kapıyı vurdu gitti diye evde vay sen misin anne babaya böyle tafra yapan demek mi normal? Yoksa vah bizim çocuk incindi psikolojisi bozuldu demek mi? İkisi de değil. Normali çocuk kızar küser sen beklersin, o dinlenir. Güzel bir ağlar uyur uyanır devam eder. Bu garip değil. Bu aşırı normal bir şey. PEKİCİK ne kadar anormalse Küstümcük o kadar normal. Çocuk öyle diye her isteği olacak psikolojisine girmek de hatalı, o öyle odlukça çocuğa inat etmek de eşit derece yanlış. İtidal şart. Evet bu bir kitap evet gerçekte böyle bir şey imkansız. Ama okuması bile üzdü beni. Çünkü aynısını yapamasa da bunu yapmak isteyecek insanlar maalesef ki var. Ya sen ne yaşadınsa yaşadın ya da ne yaşayamadınsa. Bu çocuğu suçu ne? Senin başarısızlığının faturasını başarılı olmak zorunda bırakılacak neden bu çocuk ödesin? Hep sınav birincileri çobanlar filan çıkıyorsa demek ki sen de şartların kurbanı değilsin, yapsaydın. Ama bu çocuğa sağladığın şartlarla baskı yapamazsın. Kötüsünüz ya. Valla. Anne baba olmakla ilgili can alıcı dersleri hep kaçırmışsınız. Bir fiske vurmamayı şiddet göstermemek sanıyorsunuz. Şiddetin alasını psikolojilerine yapıyorsunuz. Uzun zamandır aha bu da annedir bu da baba dediğim bir çift görmedim. Vallahi görmedim. Vay çocuğun dershanesi oy beslenmesi aman ödevleri derken çocuğun ne istediği gram kadar önemsenmiyor ya. Tamam biz de baş tacı büyümedik de, ödevlerim bana aitti ya. Önce anne babama sonra öğretmenime rapor vermiyordum bu ne ! Her yerde öğretmen herkes. Kimse yerini bilmiyor ki. Öğretmen ebeveyn gibi takılmaya çalışıyor filan. Sana ne acaba çocuk arabesk müzikleri dinliyorsa? Varoşmuş. Sen 23 Nisan da abuk subuk sözleri bile anlaşılamayan rap müziklerle slaytlar yapıp millete izletiyorsun ya? O adamları karakollardan topluyorlar n'aber? Öğretmenler ! Yeni nesil sizin eseriniz ise bir yerde bir sıkıntı yok mu? Sürekli eleştiriyorsunuz ya hani? Bir gariplik var. Anne babalar, ilk muallim sizseniz yine bir tuhaflık yok mu? Yeter da. Bir de kendinize bakın. Ben teyzeliğimi halalığımı sorgularken acaba siz ne zaman anne baba olmayı bir parça düşüneceksiniz? Sağladığınız imkanlara bir miktar samimiyet ekleyin, ömür tükeniyor ve bu çocuklar bizim kadar bile çocuk kalamıyor. Biz erken olgunlaşmak zorunda kalan bir nesildik ama en azından çocuk gibi davranabildik, şimdi bu şansı vermiyorsunuz. O kadar.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.