Ah Min-el Aşk, 
Ferit Edgü'nün şiiri bir yara gibi kullandığı ilk şiir kitabı. Şiirlerinde aşk, romantik bir yücelikten ziyade insanın dilini kaybettiği, sözcüklerin yetmediği bir eşik gibi anlatılmış. Yine kendine has üslubu ile sessizliğin içini oyup, bizi düşünceler ile baş başa bırakmayı başarmış.
Kitabın 
Semiha Berksoy'un desenleriyle birlikte düşünülmesi şart. Bu resimler şiirin karanlığını cesaretle genişletiyor. Şiirle çizgi arasında kurulan ilişki, bir uyumdan çok bir gerilim gibi. Ve bence bu yüzden çok güçlü bir birliktelik olmuş. Bence bu eser, az sözle insanı uzun süre düşünmeye mecbur bırakmanın kitabı.
Bence kitabın en çarpıcı yanlarından biri de, Ferit Edgü'nün Semiha Berksoy'a gösterdiği bu sessiz saygı. Resimleri düzeltme, yumuşatma ya da okura uygun hale getirme ihtiyacı duymaması, aksine olduğu gibi, yargılamadan kabul etmesi sanata duyduğu gerçek güveni gösteriyor. Belki de kitabın bu kadar sahici olmasının nedeni budur: Müdahale edilmemiş bir duygu, filtrelenmemiş bir ifade.
İki ayrı ifade biçimi birbirini düzeltmeden yan yana durabiliyorsa, orada saygı vardır.
·
136 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Geçtiğimiz aylarda çok sevdiğim bir dostumun hediyesi.. kadim bir dostun sen git ben geliyorum edasını anlatan kadar yolu açanda yaşattı... Sözlerine sağlık dostum
Kelimelerin kitabın ruhunu benden çok daha derinden anlatmış. Teşekkürler dostum 🙂
Az sözle uzun süre düşünmeye mecbur bırakmak, edebiyatın en keskin hali, çünkü ses yükseltmeden içini oyuyor. Aşkın romantik bir taç değil de dilin tutulduğu bir eşik gibi görünmesi, insanı hem ürkütüyor hem rahatlatıyor, demek ki herkesin içinde adı konmamış bir suskunluk var. Şiirle çizginin birbirini yumuşatmadan yan yana durması da çok kıymetli, düzeltmeye kalkmadan kabullenmek gerçek saygı, gerçek güven, gerçek yakınlık. İçimde şöyle kaldı, müdahale edilmemiş duygu daha çok acıtıyor ama daha çok iyileştiriyor da.
Çok güzel ifade etmişsiniz, özellikle müdahale edilmemiş duygu vurgusu aslolanın ruhunu tam yakalıyor.