Kumarbaz-Parayla değil Kaderle Oynanan Oyun
Bu kitapta sadece dönen bir rulet masası yok, burada paramparça olan ruhlar var...
Rus edebiyatının o alışılagelmiş uzun cümlelerinden uzak olsa da, bazı satırlarda insanı saatlerce duvara bakmaya iten bir ağırlığı var bu kitabın. Bana göre Kumarbaz, sadece bir oyunun değil; bağımlılığın ve bağımlı zihninin labirentlerini anlamak için okunmalı. Kitabı bitirdiğimde, her karakterin aslında insanın iç dünyasında taşıdığı ama gün yüzüne çıkaramadığı farklı bir yönünün yansıması olduğunu hissettim.
Karakterlere bu gözle bakınca tablo daha farklı bir hal alıyor: General, belki de yaşlılığın ve tükenmişliğin bir sembolü; Bay Astley ise Aleksey’in (ve belki de hepimizin) hep ulaşmak istediği o vakur ve ideal kişilik. Peki ya Fransız De Griers? O, insanın en sinsi ve karanlık yönü olabilir mi? Dostoyevski, belki de herkesin içinde saklı tuttuğu o "yasak" duyguları bir kumar masası etrafında gün yüzüne çıkardığı için bu kadar zamansız bir yazar.
Bu kitaba lütfen sadece "bir kumarbazın anıları" gözüyle bakarak başlamayın. Daha empatik ve psikolojik bir okuma yapıldığında, eserin gerçek sarsıcılığı ortaya çıkıyor. Toplumun her kesimini temsil eden kadın figürleri ve o kaotik gürültünün arasında sessizce geçip giden çocuklar, anlatıyı bambaşka bir boyuta taşıyor. Okuması kolay olsa da, etkisi bir o kadar sarsıcı ve derin bir eser.
·
61 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
