Eser, Ölümün Cezzar Dede adlı bir hikaye anlatıcısıyla anlaşması ve bir oyun oynaması üzerine başlıyor diyebiliriz. Romanda anlatılan hikayelerin konuları sırasıyla; korku, din, aşk ve çocuk. Tabi bu hikayeler arasında da hikaye içinde hikaye kurgu içinde kurgu vardır. Eserde karşımıza çıkıp adını hep gördüğümüz hiç unutmadığımız bir karakter de uzun İhsandır. Yazar kendini yine diğer kitaplarda da gördüğümüz Uzun İhsan adıyla dahil etmiştir esere. Fakat kurguya katkısı yalnıza anılmak ve aranmak ve en sonunda yakalanarak Ölüme iyilik yaptığı için yaşamak için bir süre daha verilmesidir. Esas örgü Ölüm ve Cezzar Dede arasında geçmektedir. Kitapta Cezzar Dede ile Ölüm arsında geçen cennet ve aşk diyalogları en dikkat çeken kısımdı bana göre.
"Cenneti görmek için gözlerimizi açmamız değil, belki de kapamamız gerekir."
"Her insan ancak bilmediği şeyden korkar. Korkusunu yenmek için bilmek ister. Fakat bilmesi için araması gerekir. İşte, din de bu arayış değil midir? Bununla birlikte, eğer insan bir şey arıyorsa, onu bulmuş ve ona kavuşmuş da değildir. Kavuşamadığı şeye erişmek için can atar. Eh bu da aşktır işte!..."
Kitabı okuyanlara naçizane önerim de oturduğunuzda bir hikayeyi bitirmeden kalkmamanız.