Robin Hood Anadolu’ya GelirseEdebiyat
İnce Memed, zulme karşı direnişi anlatma niyetiyle yola çıkıyor ama çoğu yerde bir halk destanına dönüşüp gerçekçiliği geride bırakıyor. Memed’in hikâyesi, Anadolu’nun sert gerçeklerinden çok, “kahraman yaratma” hevesiyle parlatılmış bir masal gibi ilerliyor. Bu yüzden okur, yaşanan acılara yaklaşmakta zorlanıyor; her şey fazla düzenli, fazla net.
Kötüler neredeyse çizgi film kötüsü kadar tek tip: zalim, açgözlü, acımasız. İyiler ise tertemiz. Hayatın karmaşıklığı bu siyah–beyaz anlatıda kayboluyor. Oysa adaletsizlik dediğin şey gri alanlarda büyür; romanda bu griler pek yok.
Yaşar Kemal’in dili güçlü, doğa tasvirleri etkileyici; buna laf yok. Ama betimleme arttıkça tempo düşüyor, gerilim seyrekleşiyor. Memed’in dönüşümü insanî bir mücadeleden çok, “efsane kahramanın doğuşu” gibi duruyor. Bu da hikâyenin ağırlığını hafifletiyor.
İnce Memed, önemli bir toplumsal meseleye parmak basıyor; fakat bunu yaparken masallaşmayı tercih ettiği için gerçekliğin sertliğini yumuşatıyor. Sonuç: niyeti büyük, etkisi yer yer yüzeyde kalan bir isyan hikâyesi.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.