Altı Harfli Bir Tatlı 
Şermin Yaşar
Kitabın içeriği ve karakterlerinden bahsedilmiştir. Kendi cümlelerim ve düşüncelerim AI ile biraz toparlanarak yazılmıştır.
Şermin Yaşar’ın altı harfli bir tatlıdan adını alan bu romanı, akıcı dili ve günümüz Türkçesiyle yazılmış olması sayesinde kolay okunan bir Türk edebiyatı eseridir. Roman, temelde iki kadın karakterin hayatı ve iç dünyası üzerine kuruludur: Meltem ve Selime Teyze.
Meltem, derin bir umutsuzlukla yolunu bulmaya çalışan genç bir kadındır. Küçük yaşta annesi tarafından terk edilmiş, babası ise başka bir kadınla evlenip Meltem’i yanına almamıştır. Anne ve baba eksikliğiyle büyüyen Meltem, babaannesi ve dedesi tarafından yetiştirilmiştir. Bu eksiklik, hayatı boyunca onun peşini bırakmamış; insanlara karşı mesafeli, duygularını bastıran ve kendini işine veren bir karakter hâline gelmesine neden olmuştur. Doğru bir evlilik yaptığına inanarak Mehmet’le evlenmiş ancak çocuk yapmak istememesi sebebiyle bu evlilik kısa sürede sona ermiştir.
Selime Teyze ise eşiyle birlikte köyden kasabaya göç etmiş, eşiyle karşılıklı sevgiye dayalı bir evlilik yaşamış bir kadındır. Dört çocukları olmuştur. Ancak eşinin vefatından sonra çocuklarının kendisiyle yeterince ilgilenmemesi Selime Teyze’yi derinden yaralamıştır. Çocuklarından ilgi beklemiş, bu beklenti karşılanmayınca da onlara haber vermeden şehir değiştirerek uzaklaşmayı seçmiştir.
Roman, bu iki karakterin kesişen hikâyesi üzerinden ilerler. Meltem, Mehmet’ten ayrıldıktan sonra Fırat isimli bir adamla tanışır ve tanışmalarının ilk haftasında Fırat onu köyüne götürür. Meltem burada Selime Teyze ile tanışır. İki kadın, birbirlerine hayat hikâyelerini anlatır; Meltem anne-babasız büyümenin onda açtığı yaraları, Selime Teyze ise çocuklarının onu aramamasının yarattığı kırgınlığı ve hüznü dile getirir. Her ikisi de ailelerine karşı hem kızgın hem kırgın ama en çok da hasret içindedir.
Selime Teyze’nin iç dünyası başta oldukça üzücü gelse de, ilerleyen sayfalarda onun çocuklarından fazlasıyla beklenti içinde olduğu hissi oluşur. Çocukların artık kendi hayatları, sorumlulukları ve bireysel dünyaları olduğunu zaman zaman göz ardı ettiği düşüncesi, karakteri yer yer gerçekçilikten uzaklaştırmıştır. Buna rağmen ilgi, alaka ve sevginin her anne-baba ve evlat için bir hak olduğu düşüncesine katılmamak mümkün değildir. Romanın sonunda Selime Teyze’nin kırgınlıklarını bir kenara bırakıp çocuklarının yanına gitmesi ise sevindirici bir gelişme olmuştur.
Meltem ise anne ve babasız büyümüş olmanın etkilerini yüzeyde hafif atlatmış gibi görünse de, insanlara mesafeli duruşu ve yaptığı yanlış evlilik bu yaraların hâlâ kapanmadığını gösterir. Fırat’la tanışması ve Selime Teyze ile yaptığı konuşmalar sayesinde yaralarını fark edip aşmaya başlaması, “ağzının tadının yerine gelmesi” açısından umut vericidir.
Fırat, romanın en aklı başında karakteridir. Meltem’e kısa sürede iyi gelen, “Herkes bir dertte değil, derste” sözüyle gönül fetheden bir figürdür. Teslimiyetle birlikte mutluluğun gelebileceğini, insanların sınırlarını kaldırdıkça birbirlerine daha çok yardımcı olabileceğini anlatır.
Her ne kadar beni derinden içine çeken bir roman olmasa da, içinden çıkarılacak dersler barındırması sebebiyle bu kitabı sevdim.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.