·128 syf.····Okunma: 11 Şubat 2026 00:29 Yazarın otobiyografik romanını okuyoruz. Okurken oradan oraya savruldum çünkü Dazai ne kadar maskesini takarak yaşamış olsa da kitabı o kadar maskesizdi ki… Her şeyi tüm çıplaklığıyla okuyoruz ve neredeyse hiçbir şeyin nedenini öğrenemiyoruz. Kavrayabileceğimiz tek şey “ne” olduğu, “neden” olduğu değil.
Kitabın sonunda barda çalışan Madam; onun çok nazik, ince, iyi bir çocuk olduğunu söylüyor. Ancak biz kitap boyunca bunun tam tersini okuduk. Belki de o, aslında insanlar için gerçekten de böyle bir konumdaydı. Zararsız bir ruhtu ama o kendi zihninde bir cehennem yaratıp insanlığını yitirdi.