Evde Başlayan Bir MedeniyetDin
“Huzurlu Aile Yuvası”, Osman Nuri Topbaş Hocaefendi’nin aileye dair nasihatlerini sadece teori olarak değil, hayata değen ölçüler olarak sunduğu bir eser. Okurken insan şunu fark ediyor: Aile, dışarıdan bakınca küçük bir çerçeve gibi duruyor ama aslında bir medeniyetin mayası orada yoğruluyor. Evde kurulan iklim, insanın bütün ömrüne yayılıyor.
Bu kitapta anlatılan aile modeli, kusursuz insanlar üzerine kurulu bir hayal değil. Hocaefendi, aile içindeki imtihanları yok saymıyor; aksine sabır, merhamet, edep ve fedakârlıkla bu imtihanların nasıl berekete dönüşebileceğini gösteriyor. Satırlarda “mükemmel ol” diyen bir baskı yok; “niyetini güzelleştir, gayretini artır” diyen bir davet var.
En çok dokunan tarafı şu oldu: Ailenin huzuru, dış şartlardan çok kalpte kurulan nizamla alakalı. İnsan haklı olmayı mı seçecek, hakikatli kalmayı mı? Susmayı mı seçecek, incitmeden konuşmayı mı? Kitap, bu küçük gibi görünen tercihlerle büyük huzurların nasıl inşa edildiğini hatırlatıyor. Okudukça insan kendi evinin havasını düşünmeden edemiyor.
Hocaefendi’nin üslubunda yine incitmeyen ama sarsan bir taraf var. Aile içinde yapılan hatalar sert bir dille yüzümüze vurulmuyor; fakat o hataların kalpte nasıl iz bıraktığı da saklanmıyor. Okuyan kişi suçlu hissetmekten çok, daha dikkatli olma arzusu duyuyor. Bu da kitabın insana yük değil, yol arkadaşı oluşunu hissettiriyor.
Bu eser, evlilik öncesinde okunacak bir rehber olduğu gibi, evliliğin içinde olanlar için de bir muhasebe defteri gibi. İnsan her bölümde kendine şu soruyu soruyor: Ben evimin huzuruna ne katıyorum? Hangi sözüm kırıyor, hangi hâlim onarıyor? Bu soruların cevabı, kitabın satır aralarında sessizce bekliyor.
Özetle: “Huzurlu Aile Yuvası”, aileyi sadece aynı çatı altında yaşamak olarak görmeyen; kalplerin aynı istikamete yönelmesi olarak tarif eden bir eser. Okuduktan sonra insanın içinden şu niyet geçiyor: Keşke evimde biraz daha edep, biraz daha merhamet, biraz daha dua olsun…
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.