Sessiz Bir Çürümenin HikâyesiFelsefe
Altıncı Koğuş, okudukça insanın içini sessizce daraltan; bitirdiğinde ise rahatlatmak yerine insanı düşünmeye zorlayan bir eser. Çehov delilik kavramını anlatırken aslında aklı, vicdanı ve toplumsal duyarsızlığı sorguluyor.
Başlangıçta mantıklı, sakin ve “normal” kabul edilen karakterlerle empati kurmak kolay. Ancak sayfalar ilerledikçe bu güvenli alan yavaş yavaş kayboluyor. Kim gerçekten hasta? Kim sadece uyum sağladığı için normal sayılıyor? Bu sorular net cevaplar bulmuyor ve kitabın en çarpıcı yanı da burada ortaya çıkıyor.
Beni en çok etkileyen şey, fiziksel koşullardan çok insanın ruhsal olarak nasıl yalnızlaştırıldığı oldu. Acının felsefe ile örtülmeye çalışılması, duyarsızlığın bilgelik gibi sunulması insanı rahatsız ediyor. Bu yüzden kitabı sık sık ara vererek okuma ihtiyacı hissettim; bazı cümleler sindirilmeden geçilemiyor.
Altıncı Koğuş kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Bitirdiğinizde bir rahatlama değil, içinizde kalan derin bir sessizlik bırakıyor. Günümüz dünyasına bakınca, bu hikâyenin hâlâ ne kadar güncel olduğunu fark etmemek zor.
Belki de asıl soru şu:
Delilik mi daha korkutucu, yoksa hissizleşmek mi?
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.