Çok iyi yazılmış bir kitapEdebiyat
Bir psikiyatr ile danışanı arasında geçen bir anlatının katman katman açıldığı bir roman. Kendinizi kaptırdıktan sonra belinizi bir yere yaslayıp rahat edemeyeceğiniz ve elinizden bırakamayacağınız metinlerden biri bu. Merakınızın önünde Hansel yürüyor, siz arkadan ekmek kırıntılarını toplayarak ilerliyorsunuz da bir türlü doyamıyormuşsunuz gibi düşünün.
İlk sayfalarda kitabın içine bir türlü giremedim. Parçalı, karmaşık ve zorlayıcı göründü gözüme. Okudukça anladım: o parçalanmışlık aslında kurgunun taşıyıcı unsuru.
Güvenilmez anlatıcı tekniği öylesine ustalıkla kurulmuş ki kitabın sonuna kadar anlatılanların ne kadarının gerçek, ne kadarının bastırılmış ya da çarpıtılmış hafıza olduğunu sürekli sorgulamak zorunda kalıyorsunuz.
Buna bir de karakterler arasındaki benzerliklerin iç içe geçirilmesi ekleniyor. İkisinin de babası kayıp. İkisi de sevgi veremeyen annelerle büyümüş. İkisi de başkasına ait olana yönelerek ilişki kuruyor.
Konuşma çizgileriyle ayrılmadığı için iç sesler birbirinin üstüne biniyor. Travmanın, sıkışmışlığın hangisinde başlayıp hangisinde bittiği belirsizleşiyor. Okurun farkı anlayabilmesi için dikkat kesilmesi gerekiyor; ama bence bir noktadan sonra kimin konuştuğunun da önemi kalmıyor. Geçmişin, benzer yaraların tıpkı bir sarmal gibi bizi birbirimize bağladığını fark etmek yetiyor.
Kayıp baba figürü, 12 Eylül’e ve gözaltında kaybedilenlere dair tarihimizin — bir kesim dışında pek dillendirilmeyen — açık yaralarıyla güçlü bir arka plan buluyor. Bu da bence Türk edebiyatında ender rastlanan bir incelikle, didaktikleşmeden, karakterlerin iç dünyasına yedirilerek anlatılmış.
Hem kurgu hem teknik açıdan son derece incelikli, çok da cesur bir roman bu. Kaleminize sağlık Irmak hanım.
·
697 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.