Bu incelemeyi hiç okuyamayacak olan sana…·312 syf.·1000Kitap
10/10
2026 19. kitabı
En son kuracağım cümleyi en başta söylemek istiyorum size çünkü sonuna kadar okumazsanız diye riske atmak istemiyorum.
Albert Camus okumaya başlayanlar, bir kaç kitabını okumuş ama felsefesini kafasında tam oturtamamış olanlar, onu daha yakından tanımak, öğretisini anlamak isteyenler bu kitap ile başlayabilir. Çünkü 
İlk Adam sadece bir kitap değil aynı zamanda Albert Camus okuma ve anlama kılavuzu niteliğindedir… şimdi incelemeye geçebiliriz;
En iyi eseri olmasını istediği ve ölmeden önce üzerinde çalışmaya devam ettiği bu romanda Camus, aslında kendi çocukluğundan hareketle, Jacques Cormery adlı yoksul ve öksüz bir çocuğun yaşamındaki görüntüleri, sesleri, dokuları bir araya getirerek, Cezayir varoşlarında annesiyle birlikte sürdürdüğü sıradan hayatı ve yitirmiş olduğu babasını aramaya koyuluşunu anlatır. El yazmaları, Camus’un ölümüne yol açan araba kazasının enkazında keşfedildikten otuz beş yıl sonra, kızı Catherine’in çabalarıyla yayımlanmış İlk Adam , tamamlanmamış bir başyapıttır.
Kitapta, Albert Camus nün çocukluğuna iniyor ve hayatını, görüşünü, duruşunu ve yazınını şekillendiren şeylere şöyle bi göz atıyoruz;
* Baba yokluğu; kimlik ve arayış. Babası savaşta öldüğü için onu hiç tanımadı. Bu eksiklik, hayatı boyunca bir “boşluk” duygusu yarattı. Ait olamama ve topluma yabancı hissetme duygusu oluşturdu bu durum onda.
* Sessiz bir anne; içsel derinlik. Annesi az konuşan ve içine kapanık bir kadındı. Evde duygular açıkça ifade edilmezdi. Annesinin bu durumu Camus’nün eserlerinde görülen suskunluk, iç gözlem ve mesafe duygusunu etkilemiştir. Yabancıdaki anneye mesafe tutumunu hatırlarsak…
* Otoriter Büyükanne; Sert, tutumlu ve otoriter bir karakter, hem korkulan hem saygı duyulan bir kadın. Bu tutumu Camus’nün eserlerinde görülen otorite, adalet ve güç ilişkileri temasını dolaylı biçimde beslemiştir.
* İşitme engelli dayı; Kısmi işitme ve konuşma zorluğu olduğu için evdeki sessizlik duygusunu artıran bir figürdü. Bu ilişki Camus’nün çocukluğunu duyguların sözle değil, yaşamla ifade edildiği bir dünyaya dönüştürdü.
* Cezayir güneşi ve deniz; yaşama sevgisi ve umut. Doğa tutkusu güçlü betimlemelere ayna olmuş ve özgürlük isteği uyandırmıştır onda.
Bunların yanında onun hayatını en çok etkileyen, şekillendiren ve onun bizim gönlümüze taht kurmuş bir yazar olmasını sağlayan ve onun hayatında bir dönüm noktası olarak nitelendirilen kişi ilkokul ötmeni İlkokul öğretmeni Louis Germain. Baba figürü yerine koyduğu ve hayranlık duyduğu bir öğretmen. Bu öğretmeni sayesinde burs kazanmış ve liseye gitmiştir. Bu deneyim Camus’ye eğitimin hayatı değiştirebileceğini göstermiştir ona. Hayatı boyunca entelektüel kimliğini, geldiği sınıfa ihanet etmeden taşımaya çalışmıştır. Uzun yıllar iletişimini koparmamış, Nobel Edebiyat Ödülü aldığı zaman kendisine bir teşekkür mektubu göndermiştir.
Kısacası, Camus’nün felsefesi soyut bir düşünceden değil, yaşanmış bir çocukluktan doğmuştur.
“Bu kitabı hiç okuyamayacak olan sana…”
Kitaba başlarken bu cümleyi okumasam daha az mı üzülürdüm yoksa onu anlamada daha çok mu zorlanırdım bunu bilmiyorum, ama kitap bitene kadar bu cümle ışığında okudum. Kendi el yazısıyla yazdığı üzerinde bolca düzeltme olan sayfaların fotoğrafları yer alıyor, o sayfalara bakarken, ‘acaba Paris’in hangi ünlü kafesinde kahve eşliğinde yazdı bunları’ diye düşünüyorsunuz. ‘Geliştirilecek’ diye not alınmış bölümler var, ‘acaba nasıl güzel süslerdi bu bölümü’ diye hayal ediyorsunuz. Bazı kelimeler okunmadığı için boş bırakılmış, ‘okunmayan kelime ne olabilir, ne yazmıştır ki’ diye düşünsel bir yolcuğa çıkıyorsunuz. Bazı cümleler çok uzun, bir sayfa boyunca mesela… Dilin eskiliği, güzelliği seçilen keşimelerin lezzeti… Gerçekten gurme bir okuma damağı olanlar için çok keyif alacakları bir düş besini vaad ediyor eser :)
Yani hemen bi çırpıda okuyup çabucak sonuna varayım diyeceğiniz kestirme bir yol değil, tam tersine yavaşça yürünecek, manzaraları sindirerek, yol boyunca üzerine düşünerek, bolca kahve molası vererek alınacak bir yol. Mümkünse yanınıza yol arkadaşı alın. Bana bu yolculukta eşlik eden yoldaşım 
Sedat Temel, çok teşekkür ederim
Size iyi yolculuklar dilerim:)
Albert Camus okumaya başlayanlar, bir kaç kitabını okumuş ama felsefesini kafasında tam oturtamamış olanlar, onu daha yakından tanımak, öğretisini anlamak isteyenler bu kitap ile başlayabilir. Çünkü İlk Adam sadece bir kitap değil aynı zamanda Albert Camus okuma ve anlama kılavuzu niteliğindedir… şimdi incelemeye geçebiliriz;
En iyi eseri olmasını istediği ve ölmeden önce üzerinde çalışmaya devam ettiği bu romanda Camus, aslında kendi çocukluğundan hareketle, Jacques Cormery adlı yoksul ve öksüz bir çocuğun yaşamındaki görüntüleri, sesleri, dokuları bir araya getirerek, Cezayir varoşlarında annesiyle birlikte sürdürdüğü sıradan hayatı ve yitirmiş olduğu babasını aramaya koyuluşunu anlatır. El yazmaları, Camus’un ölümüne yol açan araba kazasının enkazında keşfedildikten otuz beş yıl sonra, kızı Catherine’in çabalarıyla yayımlanmış İlk Adam , tamamlanmamış bir başyapıttır.
Kitapta, Albert Camus nün çocukluğuna iniyor ve hayatını, görüşünü, duruşunu ve yazınını şekillendiren şeylere şöyle bi göz atıyoruz;
* Baba yokluğu; kimlik ve arayış. Babası savaşta öldüğü için onu hiç tanımadı. Bu eksiklik, hayatı boyunca bir “boşluk” duygusu yarattı. Ait olamama ve topluma yabancı hissetme duygusu oluşturdu bu durum onda.
* Sessiz bir anne; içsel derinlik. Annesi az konuşan ve içine kapanık bir kadındı. Evde duygular açıkça ifade edilmezdi. Annesinin bu durumu Camus’nün eserlerinde görülen suskunluk, iç gözlem ve mesafe duygusunu etkilemiştir. Yabancıdaki anneye mesafe tutumunu hatırlarsak…
* Otoriter Büyükanne; Sert, tutumlu ve otoriter bir karakter, hem korkulan hem saygı duyulan bir kadın. Bu tutumu Camus’nün eserlerinde görülen otorite, adalet ve güç ilişkileri temasını dolaylı biçimde beslemiştir.
* İşitme engelli dayı; Kısmi işitme ve konuşma zorluğu olduğu için evdeki sessizlik duygusunu artıran bir figürdü. Bu ilişki Camus’nün çocukluğunu duyguların sözle değil, yaşamla ifade edildiği bir dünyaya dönüştürdü.
* Cezayir güneşi ve deniz; yaşama sevgisi ve umut. Doğa tutkusu güçlü betimlemelere ayna olmuş ve özgürlük isteği uyandırmıştır onda.
Bunların yanında onun hayatını en çok etkileyen, şekillendiren ve onun bizim gönlümüze taht kurmuş bir yazar olmasını sağlayan ve onun hayatında bir dönüm noktası olarak nitelendirilen kişi ilkokul ötmeni İlkokul öğretmeni Louis Germain. Baba figürü yerine koyduğu ve hayranlık duyduğu bir öğretmen. Bu öğretmeni sayesinde burs kazanmış ve liseye gitmiştir. Bu deneyim Camus’ye eğitimin hayatı değiştirebileceğini göstermiştir ona. Hayatı boyunca entelektüel kimliğini, geldiği sınıfa ihanet etmeden taşımaya çalışmıştır. Uzun yıllar iletişimini koparmamış, Nobel Edebiyat Ödülü aldığı zaman kendisine bir teşekkür mektubu göndermiştir.
Kısacası, Camus’nün felsefesi soyut bir düşünceden değil, yaşanmış bir çocukluktan doğmuştur.
“Bu kitabı hiç okuyamayacak olan sana…”
Kitaba başlarken bu cümleyi okumasam daha az mı üzülürdüm yoksa onu anlamada daha çok mu zorlanırdım bunu bilmiyorum, ama kitap bitene kadar bu cümle ışığında okudum. Kendi el yazısıyla yazdığı üzerinde bolca düzeltme olan sayfaların fotoğrafları yer alıyor, o sayfalara bakarken, ‘acaba Paris’in hangi ünlü kafesinde kahve eşliğinde yazdı bunları’ diye düşünüyorsunuz. ‘Geliştirilecek’ diye not alınmış bölümler var, ‘acaba nasıl güzel süslerdi bu bölümü’ diye hayal ediyorsunuz. Bazı kelimeler okunmadığı için boş bırakılmış, ‘okunmayan kelime ne olabilir, ne yazmıştır ki’ diye düşünsel bir yolcuğa çıkıyorsunuz. Bazı cümleler çok uzun, bir sayfa boyunca mesela… Dilin eskiliği, güzelliği seçilen keşimelerin lezzeti… Gerçekten gurme bir okuma damağı olanlar için çok keyif alacakları bir düş besini vaad ediyor eser :)
Yani hemen bi çırpıda okuyup çabucak sonuna varayım diyeceğiniz kestirme bir yol değil, tam tersine yavaşça yürünecek, manzaraları sindirerek, yol boyunca üzerine düşünerek, bolca kahve molası vererek alınacak bir yol. Mümkünse yanınıza yol arkadaşı alın. Bana bu yolculukta eşlik eden yoldaşım Sedat Temel, çok teşekkür ederim
Size iyi yolculuklar dilerim:)·
583 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bir insanı anlamak için onun hikayesini bilmek oncelik sanıyorum. Sen incelemen üzerinden bunu o kadar duyarlı bir dille anlatmışsın ki; hiç okumayan çok sey kaçırarak üzgünüm. Hiç insan okumayan, hiç kitap okumayan, hiç hayat okumayan niceleri gibi. Emeğine, kalemine ve yüreğine sağlık. Hep yaz olur mu? 😍
Camus’nün çocukluğundan felsefesine uzanan yolculuğu çok sade ama etkileyici bir dille aktarılmışsın. Özellikle çocukluk detaylarıyla eserleri arasında kurulan bağ çok anlamlı. Kitabı okumayan biri için merak uyandırıcı, okuyan biri için ise yeniden düşünme isteği uyandıran bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık.
Bu inceleme çok iyi olmuş; İlk Adam’ı özetlememişsin, Camus’nün felsefesinin hangi çocukluktan çıktığını göstermişsin. Louis Germain kısmı yazının kalbi resmen. El yazmaları detayında da “okunmayan kelime neydi?” diye ben bile dedektife bağladım. 😄 Eline sağlık, kitabı tekrar okuma isteği bıraktı.
Daha önce de söylemiştim sana yazarı tanıyıp bize de tanıtman çok ayrıcalıklı bunun için teşekür ederim..gercekten yazarı tanıyınca yazdıklarını çok daha iyi anlıyoruz ve anlamaya çalışıyoruz..çok keyifli yine bilgilendirici bir inceleme olmuş...Evet yine merak ettik ve evet yine listeye eklendi.. 🌼 çok ciddi bir yorum yazdım dikkatini çekerim..neden böyle oldu anlamadım 😊😊
@Pppapatya farkettim ciddi kişiliğini sevsinler 😂😍
Arkadaşına söyle beraber okuyacağı arkadaş araştırsın bana ne 🧐 bak mesela @ByTemel’e sor yıldırdım bilgiden okuma boyunca, inşallah lanet edip tövbe etmemiştir bir daha okumaya 🤭😂
Camus'a burdan bende teşekkür ederim bize bu kitabı okuttup,bizi kendi çocukluğumuza da tekrar götürdüğü için ve Mnemosyne sizinle bu kitabı okuyup üzerinde felsefe yapmak benim için de çok keyifliydi teşekkür ederim 🙏😊
Mnemosyne sizinle bu kitabı okuyup üzerinde felsefe yapmak benim için de çok keyifliydi teşekkür ederim 🙏😊