Çalıkuşu Benim :))Alıntı
Dostlarımm;
Reşat Nuri Güntekin’in kaleminden çıkan bu roman, bir aşk hikâyesinden çok daha fazlasıdır.
Bu, bir genç kızın gururla ayakta kalma hikâyesidir.
Bu, kırıldığı yerden büyüyen bir kalbin romanıdır.
Feride…
İçinde hiç büyümeyen o küçük haylaz kız çocuğu.
Yaramazlığıyla gülümseten, gözlerindeki pırıltıyla herkesi şaşırtan.
Ama en çok da, kırıldığında sessizleşen.
O, sevmeyi hafife almadı.
Aşkı oyun sanmadı.
Ama aşk ona bir imtihan gibi geldi.
Kamran’ı sevdi.
Çocuklukla başlayan, gençliğe taşınan, kalbe yerleşen bir sevda bu.
Ne tam söylenebilen, ne de tamamen susulabilen.
En yakınımdayken yüz yıllık hasret nasıl olur, Feride’de gördük.
Aynı şehirde olup birbirine uzak kalmanın ne demek olduğunu…
Gururun, sevgiden nasıl daha ağır bastığını…
Feride kaçtı.
Ama Kamran’dan değil sadece.
İncindiği yerden kaçtı.
Hayal kırıklığından kaçtı.
Kendi kalbinin kırılma sesinden kaçtı.
Anadolu yollarında yürürken aslında kendini aradı.
Her gittiği kasaba biraz sığınak oldu ona.
Her okulda başka bir çocukta kendini teselli etti.
Yalnızlığını, öğretmenliğiyle örtmeye çalıştı.
Ama insan nereye giderse gitsin, kalbini yanında taşır.
Feride’nin içinde hep o küçük kız vardı.
Yaramaz, cesur, biraz kırgın ama tertemiz.
İnsanların gönüllerini kiraya çıkardığı bir çağda, bir gönlün bir gönüle yeteceğine inanan bir kız.
Ben, yine de ısrarla senin bahçende büyümek isteyen bir papatya olacağım, der gibiydi.
Susuz kalsa da büyümeye çalışan.
Sevilmese de sevmekten vazgeçmeyen.
Kamran’ın sevgisi ise yüksek sesli değildi.
Onunki geç kalmış bir fark edişti.
Yanlış anlamalarla, susuşlarla, gururla örülmüş bir bekleyişti.
Aşk bazen hemen kavrayamaz insanı; bazen yıllar sonra adını koyar.
Romanın sonuna geldiğimizde büyük bir gürültü yoktur.
Bağıran bir kavuşma yoktur.
Ama kalplerin yerini bulduğu bir sükûnet vardır.
Feride değişmez.
Sadece yaralarını saklamayı öğrenir.
Kamran değişir.
Sevmenin sorumluluğunu öğrenir.
Ve biz anlarız ki bazı aşklar kopmaz; sadece zamana bırakılır.
Neden Başucu Kitabım?
Çünkü Feride bana şunu öğretti:
Güçlü olmak, ağlamamak değildir.
Kırılıp yine de temiz kalabilmektir.
Çünkü aşk her zaman kavuşmak değildir.
Bazen beklemektir.
Bazen susmaktır.
Bazen bir gün yeniden aynı yere bakabilmektir.
Ve ben her okuyuşumda aynı yerden yaralanıyorum.
Aynı yerden iyileşiyorum.
Çalıkuşu benim için bir roman değil artık.
Bir hatırlayış.
Bir inat.
Bir gönlün bir gönle yetebileceğine dair sarsılmaz bir inanç.
·
502 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ah be Sema’m, incelemeni okurken resmen akıp gittim… Çok etkilendim. Feride’yi anlatışın, onun kırılgan ama dimdik duruşunu kelimelere döküşün harika olmuş.
Özellikle "İnsanların gönüllerini kiraya çıkardığı bir çağda, bir gönlün bir gönle yeteceğine inanan bir kız" cümlen ne kadar doğru ve vurucu. Nice Feride’leri anlatıyor.
Yıllardır okumayı ertelediğim bu kitabı, senin yazdıkların sayesinde şimdi daha çok merak ediyorum.
Bir gün ben de okuyup seninle konuşmak için sabırsızlanıyorum.
Ellerine sağlık, yüreğine sağlık, gülyüzlüm 🤗
Sema'mm o kadar güzel yazmışsın ki etkilenmemek mümkün değil👏👏 Uzun zaman önce çok severek kalbimde bir kıpırtıyla okumuştum. Ara ara hüzün de olsa bir kadının yaralarıyla da ne kadar güçlü kalabildiğinin kanıtı bu kitap. Bazen olmaz...Bazen olmaması gerekir. Kalemine sağlık Çalıkuş'um🩷💐
Bazı insanlar bazı kitaplarla çok uyumlu oluyor gerçekten. İncelemeni okurken kitabı hissettim yeşilçamdan kareler geldi gözümün önüne. Ancak bu kadar anlatılabilirdi ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ eline yüreğine sağlık çiçeğim 🌸
Bazı şarkılar da bazı kitaplara çok uyuyor. Dinlerken hep çalıkuşu geliyor benim de aklıma. Yabancı ama uyuyor ne yapayım☺️ buyrun youtu.be/TJKjdm09WrU?si=...
ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ eline yüreğine sağlık çiçeğim 🌸
Bazı şarkılar da bazı kitaplara çok uyuyor. Dinlerken hep çalıkuşu geliyor benim de aklıma. Yabancı ama uyuyor ne yapayım☺️ buyrun youtu.be/TJKjdm09WrU?si=...
Çalıkuşu nu ben de büyük bir hazla okudum.Bu eseri okumayan roman okudum demesin.vakit olursa yazarım muhteşem sözler var.
