Çocuk kalbiEdebiyat
Bazı kitaplar vardır; kapağını kapatsanız da kalbinizde açık kalmaya devam eder. Edmondo De Amicis’in ölümsüz eseri Çocuk Kalbi, benim için sadece bir dünya klasiği değil; her yaşta yeniden okunması gereken bir “insanlık pusulası”.
Bir eğitimci olarak sayfalar arasında gezinirken, aslında hepimizin içindeki o saf çocuğun sesini duydum. Modern dünyanın gürültüsünde unuttuğumuz o yalın ama sarsıcı gerçekler, bir çocuğun günlüğünde devleşiyor. Kitapta beni en çok duraksatan satırlardan biri şu oldu: “Çalışmak insanı kirletmez. İşten dönen bir işçiye asla ‘pis’ deme; kıyafetinde işinin, emeğinin ve onurunun izi var de.”
Emeğe saygıyı, dürüstlüğü ve sevginin en saf halini anlatan bu eser; bize sadece okul yıllarını değil, vicdan sahibi bir insan olmanın inceliklerini hatırlatıyor. Babasının Enrico’ya yazdığı o meşhur mektuptaki öğüt, bugün dahi yolumuzu aydınlatacak kadar güçlü: “Kitaplar senin silahındır, sınıfın senin taburundur, savaş alanın bütün yeryüzüdür.”
Biz yetişkinler, hayatın hengamesinde o çocuksu şefkati ve “çocuk kalbi”mizi nerede bıraktıysak, oradan alıp yeniden göğsümüze takmalıyız. Dilerim ki dünya ne kadar değişirse değişsin, içimizdeki o merhametli çocuğun sesini hiçbir gürültü bastıramasın. Kalbimiz her zaman bir çocuğun saflığıyla atsın ve adımlarımız her zaman emeğe duyulan o büyük saygıya çıksın.
Oğuzhan Çakır
Oğuzhan Çakır·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.