Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'nın Türk Klasikleri serisinden okunması gerektiğini düşündüğüm kitaplar arasına girdi Udi. Yazarın 
Refet kitabını da çok beğenmiştim, yine bu kitabını da çok severek okudum.
Kitap küçük yaşlarında ut çalmayı öğrenen ve zamanla bir "udi" haline gelen Bedia'nın yaşadıklarını anlatıyor. Karakterin başından geçen olaylara tanık olurken, bir yandan da udun, Bedia'nın hayatının farklı evrelerinde nasıl da önemli bir yer ediğindiğini okuyoruz.
Fatma Aliye Hanım gerçekten de güçlü duruş sergileyen kadın karakterler yazmakta çok başarılı bir isim. Sadece başrol kadın karakterleri değil, tüm karakterlerini özenle yazıyor. Öyle ki çoğu karakterle bağ kurabiliyorsunuz. Bedia'nın düşmanı sayabileceğimiz Helula bile aslında kendine göre sebepleri olan, hikayesi sağlam temele oturtulmuş bir kadın karakter. Yaşadıklarına bir yere kadar anlam verebiliyorsunuz. Bedia ve abisi Şemi'nin kardeşlik ilişkisi ise çok güzel yazılmış, her koşulda birbirlerine sahip çıkmaları okurken içimi sıcacık etti.
Ama en takdir ettiğim şey (burası spoiler olabilir), Bedia'nın alıştığımız kurguların aksine, kendisine ihanet eden kocasının onca ısrarına rağmen ona dönmeyip kendisi için yeni bir hayat yolu çizmesi oldu. Ki yazar gerçekten de kocasını sayfalarca yalvartıyor, okurken benim de sürekli "İşte şimdi dayanamayacak, işte bu mektubun üstüne geri dönecek." vb. dediğim yerler oldu, ama Bedia duruşundan hiç ödün vermedi. Ve dibi gördüğü zaman bile pes etmedi, uduyla beraber istikrarla hayata atıldı. İşte böyle güçlü karakterler okumayı çok seviyorum ve Fatma Aliye bunu gerçekten çok iyi yapıyor. Refet karakteri de benzer şekilde çok iyi yazılmıştı. Bu arada Bedia'nın Refet'i okuması, yani yazarın kendi kitabında bir başka kitabına atıf yapması bence çok hoştu, okurken gülümsetti :)
Kitap ayrıca gayet akıcı. Olaylar hızlı gelişiyor. Yaklaşık 90 sayfa olmasına rağmen film izliyormuş gibi okudum. Yazar hem uzatmıyor hem de edebiyata doyuruyor ve aynı zamanda okuyanı düşündürüyor. Fatma Aliye kadın yazarlara alışık olunmadığı kendi dönemi gibi bir dönemde bile kadın-erkek ilişkileri, evlilik, geçim, aile yapısı gibi konulara aydınlatıcı yorumlar getirmiş. (Burada Fatma Aliye'ye böyle bir dönemde destek olan ve onu yazması için yüreklendiren 
Ahmet Mithat Efendi'yi de anmadan geçmeyelim) Ayrıca Bedia her ne kadar kendini onu aldatan kocasına geri teslim etmese bile, sonuçta hâlâ onu seviyor. Yaşadığı aşk da çok güzel kaleme alınmış, Bedia'nın kendi içinde verdiği savaşı hissedebiliyorsunuz.
Benim tek oturuşta severek okuduğum bir kitap oldu Udi. Özellikle şu anda televizyondaki Türk dizilerinde akıl ve irade yoksunu gibi gösterilen karakterlerden sonra böyle bir kadın karakter okumak çok iyi geldi. Keşke yazarın daha fazla kitabı olsa, onları da okumak isterdim.
Özellikle Türk Klasikleri serisinden ne okuyacağını bilemeyen okurlara bu kitabı tavsiye ederim.
Kitapla kalın.
Refet kitabını da çok beğenmiştim, yine bu kitabını da çok severek okudum.
Kitap küçük yaşlarında ut çalmayı öğrenen ve zamanla bir "udi" haline gelen Bedia'nın yaşadıklarını anlatıyor. Karakterin başından geçen olaylara tanık olurken, bir yandan da udun, Bedia'nın hayatının farklı evrelerinde nasıl da önemli bir yer ediğindiğini okuyoruz.
Fatma Aliye Hanım gerçekten de güçlü duruş sergileyen kadın karakterler yazmakta çok başarılı bir isim. Sadece başrol kadın karakterleri değil, tüm karakterlerini özenle yazıyor. Öyle ki çoğu karakterle bağ kurabiliyorsunuz. Bedia'nın düşmanı sayabileceğimiz Helula bile aslında kendine göre sebepleri olan, hikayesi sağlam temele oturtulmuş bir kadın karakter. Yaşadıklarına bir yere kadar anlam verebiliyorsunuz. Bedia ve abisi Şemi'nin kardeşlik ilişkisi ise çok güzel yazılmış, her koşulda birbirlerine sahip çıkmaları okurken içimi sıcacık etti.
Ama en takdir ettiğim şey (burası spoiler olabilir), Bedia'nın alıştığımız kurguların aksine, kendisine ihanet eden kocasının onca ısrarına rağmen ona dönmeyip kendisi için yeni bir hayat yolu çizmesi oldu. Ki yazar gerçekten de kocasını sayfalarca yalvartıyor, okurken benim de sürekli "İşte şimdi dayanamayacak, işte bu mektubun üstüne geri dönecek." vb. dediğim yerler oldu, ama Bedia duruşundan hiç ödün vermedi. Ve dibi gördüğü zaman bile pes etmedi, uduyla beraber istikrarla hayata atıldı. İşte böyle güçlü karakterler okumayı çok seviyorum ve Fatma Aliye bunu gerçekten çok iyi yapıyor. Refet karakteri de benzer şekilde çok iyi yazılmıştı. Bu arada Bedia'nın Refet'i okuması, yani yazarın kendi kitabında bir başka kitabına atıf yapması bence çok hoştu, okurken gülümsetti :)
Kitap ayrıca gayet akıcı. Olaylar hızlı gelişiyor. Yaklaşık 90 sayfa olmasına rağmen film izliyormuş gibi okudum. Yazar hem uzatmıyor hem de edebiyata doyuruyor ve aynı zamanda okuyanı düşündürüyor. Fatma Aliye kadın yazarlara alışık olunmadığı kendi dönemi gibi bir dönemde bile kadın-erkek ilişkileri, evlilik, geçim, aile yapısı gibi konulara aydınlatıcı yorumlar getirmiş. (Burada Fatma Aliye'ye böyle bir dönemde destek olan ve onu yazması için yüreklendiren Ahmet Mithat Efendi'yi de anmadan geçmeyelim) Ayrıca Bedia her ne kadar kendini onu aldatan kocasına geri teslim etmese bile, sonuçta hâlâ onu seviyor. Yaşadığı aşk da çok güzel kaleme alınmış, Bedia'nın kendi içinde verdiği savaşı hissedebiliyorsunuz.
Benim tek oturuşta severek okuduğum bir kitap oldu Udi. Özellikle şu anda televizyondaki Türk dizilerinde akıl ve irade yoksunu gibi gösterilen karakterlerden sonra böyle bir kadın karakter okumak çok iyi geldi. Keşke yazarın daha fazla kitabı olsa, onları da okumak isterdim.
Özellikle Türk Klasikleri serisinden ne okuyacağını bilemeyen okurlara bu kitabı tavsiye ederim.
Kitapla kalın.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.