Tolstoy’un kalemindeki en önemli güç ölümü konuşturabilmesi bana kalırsa. Ölümü her ayrıntısıyla işleyebilmesi, hem gidenler hem kalanlar açısından bu denli derin gözlemler yapabilmesi onu eşsiz kılıyor.
Spoiler
Alyoşa’nın sevdiği kızla kendi babasının rızası olmaması sonucunda evlenememesi okuyan herkesi üzse de, Tolstoy hayatın devamında neler olacağını kestiremeyen insanoğluna farklı bir bakış açısı yaratıyor. Alyoşa kadere boyun eğip Ustinya’yla evlenemiyor ve bir süre sonra talihsiz bir kaza sonucu ölümle burun buruna geliyor. Alyoşa’nın Ustinya’ya söylediği son şey ise “Bak evliliğe razı gelmemeleri daha iyi olmuş, yoksa boşa gidecekti. şimdi her şey yoluna girdi”
Ölüme hiç böyle bakmış mıydınız?
Lev Tolstoy