öteki, kendi benliğimizin bir de öteki tarafını bize hissettirmeye çalışan dostoyevskinin 2. romanıdır. ilk romanına nazaran editörlerden son derece olumsuz yorum alan bir kitap olmasına karşın ben dosteyevskinin ilk esri insancıklar kadar net ve anlaşılır olmadığı için insanlaırn bu şekilde yorumladığını düşünüyorum yoksa ben gayet keyif aldım rahatça anladım hatta benim beynimi biraz kurcaladı sorgulattı ve düşündürdü hatta bence ilk kitabından daha bile bazı alanlarda iyi olduğunu söyleyebilirim. çok farklı deneyimler çok farklı hisler yaşattıi inanılmazdı İNANILMAZ. kendi içerisine hapsolmuş ve benliği dışındaki ötekileri çok fazla çoğaltmış bir insanın psikolojik dünyasına konuk olmak innnnnanılmaz bir keyifti. resmen psikolojik olarak hasta olan birinin kendini son raddeye kadar normal görmesi mi dersiniz onla birlikte bir hayatı yönetmeye çalıştığınızı hissettiğinizi mi dersiniz kitap bize tahmin edemeyeceğimiz dallar ve duygu kalıplarından deneyimler sunuyor. karakteri adeta terbiye etmeye çalışıyorsunuz am bir yandan da hata yapmasını ve bu hatanın doğuracağı hadiseleri takip etmek istiyorsunuz. dediğim gibi ilk kştabından yani insancıklardan belki daha zevk alarak daha eğlenerek ve daha farklı alandan çok şey hissederek okuduğum değil yaşadığım bir kitaptı. dostoyevski hiç hız kesmiyor arkadaşlar karakterleri bir bataklığa saplandı mı asla çıkamayacağını zaten biliyorsunuz ama dostoyevski bu karakteri bataklığın dibine doğru yutuyor adeta. dibibn dibini yaşatıyor ve daha da hayatı kötüye giderken bir dur demek lazım diyerek bitiriyor hikayeyi. aslında bir nevi karakter ölüyor. ölmese daha da büyük acılar çekip öyle ölecek zaten tahmin edebiliyoruz. neyse özetle dosto baba psikolojik bir hayatı anlattığı bu serüvende beni çok eğlendirdi umarım siz de ÖTEKİLERİN yaşadığı bir hayatı son derece iyi deneyimlersiniz.
·
37 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
tala tala reads
Gönderi Sahibi
Golyadkin babaya selam çakmayı unutmuşuz. sonsuza kadar yanımdasın seni çok iyi tanıyorum Jakov Petroviç Golyadkin.