Zihnime mıh gibi kazındı.. Ama hiçbir zaman rahatlıkla ne yazarak ne de konuşarak ifade edemediğim ve belki kendime bunu bile layık görmediğim bir varoluşun içinde uzun zamandır akıp gidemezken, karşıma çıkan Sadullah Efendi'nin kendine olan kayıtsızlığı, içindeki o seçemedigi yerin her zaman hayata teğet geçişi ve o teğet çemberinin etrafında dönüp durması çokça içinde olduğum bir haldi. Kitabın bendeki okunma süresini uzatan ve ağırlığının altında edildiğim çok cümle,söz ve sessizlik vardı. Durdum, durakladım ve hala devam ederken zorlantı duyduğum anlar ne kadar fazlaymış meğer yaşamımda.
Şule Gürbüz ne kadar ince ince dokumuş her harfin bir araya getirerek oluşturduğu kelimeyi ve cümleleri. Hiçbir sözü israf etmemiş. Hatta bazı sözlerin sessizlik çıkardığını ağızdan çıkarken duyulmadığını ve bu görünmez içsel muhamemeyi yaratmak hissiyatını, vermek için yaptığını düşünüyorum. Üslup hafif ama anlamı oldukça ağır olan bir kitaptı. Diğer kitaplarının daha hangi noktayı hatırlayacağından habersiz ve oldukça cesaretsizim.
Umarım okuyacak olanlara daha cesur hissettirecek bir okuma olur..
Şule Gürbüz ne kadar ince ince dokumuş her harfin bir araya getirerek oluşturduğu kelimeyi ve cümleleri. Hiçbir sözü israf etmemiş. Hatta bazı sözlerin sessizlik çıkardığını ağızdan çıkarken duyulmadığını ve bu görünmez içsel muhamemeyi yaratmak hissiyatını, vermek için yaptığını düşünüyorum. Üslup hafif ama anlamı oldukça ağır olan bir kitaptı. Diğer kitaplarının daha hangi noktayı hatırlayacağından habersiz ve oldukça cesaretsizim.
Umarım okuyacak olanlara daha cesur hissettirecek bir okuma olur..
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.