"Çocuklar boyama kitabı değildir.Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın."
"...yanlızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır."
"Çığlık atmak istiyorsun.Becerebilirsen atacaksın ama haykırmak için soluk almak gerek."
" Özü sözü doğru olanların ortak yönü de budur: Karşındaki kişininde içten konuştuğunu sanırlar."
"Beyninde iblisler at koştururken, algı yeteneğin bir lüks olup çıkar."
Bu kitap bende derin bir vicdan muhasebesi hissi bıraktı. Çocuklukta kurulan o saf, sorgusuz dostluğun zamanla korkulara, kıskançlığa ve suskunluğa yenilmesi insanın içini acıtıyor. Emir’in iç dünyası o kadar gerçek ki; onun zayıflığını, utancını, kendine bile itiraf edemediği korkularını okurken hem kızdım hem de anladım. Hasan ise sessizliğiyle insanın yüreğine dokunuyor. Sadakatin bu kadar temiz, bu kadar karşılıksız oluşu gerçekten sarsıcı.
Hikâye sadece iki çocuk arasında geçmiyor aslında; arka planda değişen bir ülke, dağılan hayatlar, savrulan kaderler var. Ama en büyük savaş insanın kendi içinde verdiği savaş. Geçmişten kaçmanın mümkün olmadığını, insanın eninde sonunda dönüp kendi yarasıyla yüzleşmek zorunda kalacağını çok güçlü hissettiren bir roman.
Bence bu kitap dostluğu anlatmaktan çok, “geç kalınmış cesareti” anlatıyor. Okurken insanın boğazı düğümleniyor; çünkü bazı hataların telafisi olsa bile izi asla silinmiyor. İçimde buruk ama anlamlı bir his bıraktı.
#ucurtmaavcisi
#leylaninkitapdunyasi
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.