Anna Karenina: Bir Bencilliğin ve Arayışın AnatomisiRoman-Edebiyat
Sonunda bu devasa eser bitti. Anna Karenina, her ne kadar popüler kültürde bir "aşk romanı" olarak lanse edilse de aslında içinde sosyolojiden felsefeye kadar pek çok katmanı barındıran, okura her türlü duyguyu yaşatan bir serüven.
Kitaba dair ilk eleştirim ismine olacak: Bence yazar, eserinin ilgi görmesi için bu ismi seçmiş. Oysa kitabın asıl ruhu ve merkezi Levin olmalıydı. Levin, yazarın kendi iç sesini ve felsefesini aktardığı, olayların merkezinde en çok yer kaplayan karakter. Av sahneleri her ne kadar sabır zorlasa da, Levin’in bölümlerini okumak —belki de kendime daha yakın bulduğum için— çok daha sürükleyiciydi.
Anna karakterine gelirsek; içinde bulunduğu durum ne kadar trajediye açık görünürse görünsün, o aslında aşırı bencil bir figür. Özellikle son bölümde, Vronski’yi cezalandırmak ve suçlu hissettirmek için seçtiği o intihar yolu, bu bencilliğin en somut kanıtı. Anna; duygularını ve çevresini manipüle eden, hayatındaki insanları (oğlunu, kocasını) kendi arzuları uğruna feda edebilen bir karakter. Onun sonu bir vazgeçiş değil, geride kalanları mahkûm etmek için seçilmiş sarsıcı bir finaldir.
Öte yandan Levin; sorgulayan, emek veren ve gerçek huzuru "anlam" arayışında bulan biri olarak kitabın asıl kahramanıdır. Tolstoy, bize bir aşk masalı değil, karakterin kaderi nasıl belirlediğini anlatmış. Bu eser abartıldığı kadar romantik mi? Kesinlikle hayır. Ama insan ruhunun en karanlık dehlizlerini görmek için okunmaya değer mi? Kesinlikle evet.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.