Geçirdiği trajik kazadan sonra bir kolunu kaybeden inşaat şirketi sahibi Edgar Freemantle, doktorunun tavsiyesiyle inzivaya çekilerek Duma Adası’na yerleşir. Okyanusun dibinde bulunan, Büyük Pembe adını verdiği yeni evine adapte olması uzun sürmez. Gün boyu tek koluyla resim yapmaya başlar. Ardından adanın yerlileriyle tanışır ve ahbaplık kurar. Ne var ki Edgar, çizdiği resimlerin zamanla hayal edebileceğinden daha fazla anlama ve güce sahip olmaya başladığını görür. Bu da tam anlamıyla hayatının dönüm noktası olur. Adanın içindeki kötülükler resimlerde ortaya çıktıkça tuhaflıklar artar. Edgar’ın bu garip durumu çözmekten ve ailesini korumaktan başka çaresi kalmaz.
Konu itibariyle ağız sulandıran büyük, egzotik bir meyve kasesiyle karşılaşacağımı düşünmüştüm ama oldukça ekşi, acı ve sıkıcı bir tatla sınandım. Gizem-gerilim yok, anlatım tekdüze, konu temelsiz, karakterler yavan, geçmişi aydınlatan hikayelerin bağlantıları zayıf, duygudan yoksun. Sanat-psikolojiyse amaç çok daha iyi örneklerini okuduk. Neresinden tutsam elimde kalan bu 660 sayfalık kitabın, yalnızca son 150 sayfası hafif aksiyon ve tempo barındırıyor. Derseniz ki; ben bir damla bal için bir kilo keçiboynuzu yemeye hevesliyim, o zaman buyurun yiyin. Şimdiye kadar okuduğum ve aynı hızla unutmak istediğim, en kötü King kitabıydı.
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
·
196 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.