Yazar:
Stephen King
Çevirmen:
Esat Ören
Tahmini Okuma Süresi:
19 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
672
Basım Tarihi:
Aralık 2025
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2008
Yayınevi:
Altın Kitaplar
Orijinal Adı:
Duma Key
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9789752130593
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Geçirdiği trajik kazadan sonra bir kolunu kaybeden inşaat şirketi sahibi Edgar Freemantle, doktorunun tavsiyesiyle inzivaya çekilerek Duma Adası’na yerleşir. Okyanusun dibinde bulunan, Büyük Pembe adını verdiği yeni evine adapte olması uzun sürmez. Gün boyu tek koluyla resim yapmaya başlar. Ardından adanın yerlileriyle tanışır ve ahbaplık kurar. Ne var ki Edgar, çizdiği resimlerin zamanla hayal edebileceğinden daha fazla anlama ve güce sahip olmaya başladığını görür. Bu da tam anlamıyla hayatının dönüm noktası olur. Adanın içindeki kötülükler resimlerde ortaya çıktıkça tuhaflıklar artar. Edgar’ın bu garip durumu çözmekten ve ailesini korumaktan başka çaresi kalmaz.
Konu itibariyle ağız sulandıran büyük, egzotik bir meyve kasesiyle karşılaşacağımı düşünmüştüm ama oldukça ekşi, acı ve sıkıcı bir tatla sınandım. Gizem-gerilim yok, anlatım tekdüze, konu temelsiz, karakterler yavan, geçmişi aydınlatan hikayelerin bağlantıları zayıf, duygudan yoksun. Sanat-psikolojiyse amaç çok daha iyi örneklerini okuduk. Neresinden tutsam elimde kalan bu 660 sayfalık kitabın, yalnızca son 150 sayfası hafif aksiyon ve tempo barındırıyor. Derseniz ki; ben bir damla bal için bir kilo keçiboynuzu yemeye hevesliyim, o zaman buyurun yiyin. Şimdiye kadar okuduğum ve aynı hızla unutmak istediğim, en kötü King kitabıydı.
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
Stephen king kitaplarını yorum okumadan alıyorum ben artık çünkü bu okuduğum kaçıncı kitabı bilmiyorum hiçbirinde de en ufak bir pişmanlık duymadım....
Duma Key
King bu kez sadece korku yazarı olmadığını insanı derinlerine kadar yazabilecek bir psikolojik gerilim ustası olduğunu bize göstermiş.
Baş karakter Edgar Freemantle’ın geçirdiği ağır kazadan sonra hem fiziksel hem ruhsal olarak toparlanmaya çalışması, hikâyeyi sıradan bir korku romanından daha derin hale getirmiş.
Duma Key adası başlangıçta huzurlu ve iyileştirici bir yer gibi görünüyor fakat zamanla sanat, hafıza ve geçmişin karanlık izleri üzerinden rahatsız edici bir atmosfere dönüşüyor.
Özellikle resim yapma temasının doğaüstü olaylarla birleşmesi çok etkileyici.
Yaptığınız resimler gerçekleri değiştirse yine yapmaya devam eder miydiniz?
Kitap yer yer durağan olsa bile genel olarak akıcı bir uslüba sahip. Derin karakter analizleri ile ustalığını bize gösteren king son bölümlerde gerilim ve korkuyu iliklerinize kadar hissettiriyor.
İyi okumalar
Edgar şantiyede bir kaza sonucu çok ağır yaralanır ve bir kolunu kaybeder, eşinden boşanır ve Duma adasına taşınır. Burada resim yapmaya başlar. Ama resimleri bir anda gerçek hayatında da gerçekleşmeye başlar. Ama her şeyin bir bedeli vardır. Habis bir ruh... bu işin arkasında daha da karanlık güçler vardır.
Adanın sahibi kadın ve yardımcısı da aynı yolun yolcularıdır. Wireman'da aynı Edgar gibi korkunç bir kaza geçirmiş ve psişik güçleri gelişmiştir. Edgar'a neler olduğunu o da anlamakta ve inanmaktadır.
Duma Adası, Stephen King’in yalnızca korku yazarı olmadığını, insan ruhunun karanlık ve aydınlık yanlarını en incelikli hâliyle işleyebildiğini gösteren romanlarından biri. King, bu kitapta hem okurunu dehşetin kıyısında gezdiriyor hem de iyileşme, yas, yaratıcılık ve kimlik üzerine dokunaklı bir yolculuğa çıkarıyor. Roman bittiğinde insan kendini adeta Duma Adası’nın tuz kokan rüzgârını hâlâ teninde hissediyormuş gibi buluyor.
Edgar Freemantle’ın geçirdiği kazadan sonra hayata tutunma çabası, romanın yalnızca bir başlangıç noktası. Asıl yolculuk, sanatın hem sığınak hem de lanet olabileceğini keşfetmesiyle başlıyor. Edgar’ın yaptığı her resimde, adanın görünmeyen bir nefesi, okurun sırtında hafifçe gezinen açıklanamaz bir ürperti var. King, resimlerin içinden taşıp gelen o doğaüstü gücü o kadar ustaca anlatıyor ki, zaman zaman sayfalardan bir şeylerin dışarı sızdığını hissediyorsunuz.
Duma Adası’nın kendisi ise yalnızca bir mekân değil, yaşayan ve hatırlayan bir varlık gibi. Gündüzleri huzur vaat eden o tropik güzellik, geceleri tarihin karanlık gölgelerini okurun üzerine salıyor. King, adanın geçmişini açığa çıkarırken hem melankolik hem de ürpertici bir atmosfer kuruyor; her detay, bir sonraki kırılma anına işaret eden ince bir iplik gibi örülmüş.
Wireman karakteri de romanın ruhunu taşıyan önemli bir parça. Edgar ile ilişkisi, dostluğun insanı hayatta tutan yanlarını gösteriyor; ama aynı zamanda adanın gölgesinin insanlara nasıl ağır bir tül gibi çöktüğüne de tanıklık ediyoruz. King, kayıplar, hafıza ve kader üzerine öylesine ince dokunuşlar yapıyor ki, roman yalnızca bir korku hikâyesi olmaktan çıkıp duygusal bir deneyime dönüşüyor.
Kitabın finaline doğru gerilim dalga dalga yükseliyor; ancak King’in asıl başarısı, okuru yalnızca korkutmak değil, aynı zamanda
Klasik Stephen King betimlemelerinin, eşyalara konan isimlerin akılda kalıcılığının harmanlandığı muazzam bir eser! Bir yan karakterden kitabın başında yalnızca bir kere bahsedilse bile kitabın sonunda ismi anıldığında hemen tanıyabilirsiniz çünkü her bir karakter KİNG imzalı!
Büyük kazaların yıkıcı sonuçlarını evrenin nasıl koz olarak kullanabileceğini gösteriyor bu kitap ve aynı zamanda sürrealizmin duayeni "Dali" ile ortak noktası olan konuşma yetisini tam kazanamamış bir adamın yeknesak yaşamının bu kaza ile nasıl evrilebileceğinden bahsediyor. Stephen King kendine has derinliğini katmış bu eserine de. Okurken zaman su gibi aktı.
Kitabı bitirdiğinizde "Duma Adası" tüylerinizi diken diken etse dahi orada olmayı arzulayacaksınız.
Mutlu bir evlilik, zenginlik içinde bir hayat nasıl birdenbire parçalara ayrılabilir?
Edgar Freemantle bir müteahhittir.
Mutlu bir evliliği, güzel bir hayatı vardır.
Fakat bir gün arabasına vinç çarpar ve bir kolunu kaybeder. Ciddi bir beyin hasarı da yaşar.
Ve bundan sonra başlar her şey...
Kendinde değilken karısını öldürmeye çalışır. Evliliği biter.
Edgar bu kendinden geçmişlik hallerinde etrafı kırmızı görür. Ve Stephen King bunu o kadar iyi dile getirir ki o kırmızılığa siz de şahit oluyorsunuz.
Doktorunun tavsiyesi ile bir adaya taşınır Edgar. Bir zamanlar Dali'nin içinde resimler yaptığı büyük pembeye.
Resim yaparak ve tek başına kalarak zihnine terapi yapmaktır amacı.
O sıralar bir kolu yoktur. Ve bir kol bulur. Jack Cantori. Yardımcılık görevi yapar ona. Çoğu işini halleder onun sayesinde Edgar.
Ve adada tek başına değildir. Ailesinin tüm fertlerini acı bir şekilde kaybetmiş Elizabeth Eastlake ve onun dostu olan Jerome Wireman. Ada Elizabeth'e aittir.
Bütün ailesini kaybetmiştir Elizabeth. Ama onları öldüren güç neydi? Ve hâlâ adada saklı mı? Edgar'ın başına neler gelecek?
Kitabın uzun olması gözünüzü korkutmasın. Bir bakmışsınız bitmiş şeklinde olacak.
Stephen King kendine has tarzını yine konuşturmuş. Eşyaları farklı hallere sokması, insanları ustalıkla yansıtması bir yana kendinizi hayatın acı yönüne denk gelmiş insanların yerinde hissediyorsunuz. Bazan kolunuz kaşınabilir, etrafı kırmızı görebilirsiniz.
Ve yine sade dil. Ne kadar övsem sade dili az kalır. Zaten merak uyandırıcı bir konusu olan kitabı daha da okunur hale getirmiş.
Betimlemeler, insan tahlillerini ustalıkla yapmış King.
Ve bir sır... Bu kitabı okuduktan sonra resim yapma isteği gelecektir size.
Harcayacağınız zamana değecektir. Tavsiye ederim.
Duma Adası, beni kendine çekti. Bunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim. Eminim herkeste kitap seçme krizi oluyordur. Olmamasını bekleyemem. Önünüzde hepsi birbirinden enteresan farklı dünyalara açılan yüzlerce kapı arasından birini kısa bir sürede seçebilir miydiniz? Kitap seçmenin de bundan pek farkı yok. Seçenek çok olunca güzelce düşünmek gerekiyor. Fazla düşününce de hepsini istiyorsunuz! Duma Adası'na başlarken bu durumu yaşamadım. Kitap elime ulaştığından beri beni kendine yavaş yavaş çekiyordu zaten. Sanırım ben adım atmaya korkuyordum. Sonra ne olduğunu anlamadan kendimi sayfaların dörtte birini yalayıp yutmuş bir halde buldum. Çünkü Duma Adası'na adım atmak demek, dehşet verici ve bir o kadar büyüleyici bir dünyaya girmek demek.
Stephen King'in belli bir atmosferi vardır. King tarafından kaleme alınmış bir kitabı anında tanımanız mümkün. Karakterlerin derinliği ve tüyler ürpertici hava sizi anında King evrenine sürüklüyor. Her türde ve her konuda hikayesi olmasına rağmen hepsinin derinliklerine belirgin bir şekilde kazınan King imzasını fark etmemek mümkün değil. Duma'nın atmosferi bana daha çok "Kemik Torbası" havasını anımsattı. Konuların benzerliğinden veya belli unsurların aynı şekilde kullanılmasından değil, tamamen tüylerimi diken diken eden atmosferden. Yazım tekniği o kadar başarılı ki, bir yanınız Duma'nın güzelliklerinde kaybolmayı arzularken, bir diğer yanınız Duma'dan deli gibi korkacak. Duma'nın çekiciliği de buradan kaynaklanıyor. Derinlerine indikçe aklınızla oynuyor ve sizi büyülüyor. Yan karakterlerin her birinin güçlü bir arka plana sahip olması ve bu arka planın nimetleri kullanılarak yaratılan bu karakterlerin ana karaktere ve dolayısıyla ana hikayeye sağladığı katkılar dudak uçuklatacak kadar iyi. Her biri ile bambaşka bağlar
Tek kelime ile muhteşem
Arkadaş tavsiyesiyle okumuştum. Yazarın klasik tarzı bu kitapta da var. 700 sayfaya yakın hikayenin başlarında biraz iterek okudum. Bir noktada kendimi kaptırdım tabii ve sonu nasıl geldi anlamadım. Bu yazarı hiç okumayan birinin denemesi için uygunluğu tartışılır ama yazarı bilenlerinizin durmasına gerek yok. Rahat rahat okuyun efendim ️
İnsanın yakasına yapışan canlı ve olağanüstü resimler,ağır bir kaza geçirdikten sonra eşinin ayrılma kararıyla rehabilite olmak için duma adasını seçmiş psişik güçleri olan bir müteahhit.Duma adasına geldiğinden itibaren yeni bir yeteneğini mistik etmenler zinciriyle öğrenmeye ve sonunda korkunç bir gerçeği açığa çıkarmaya en yakın arkadaşları Wireman ve Jack ile başlar.Baştan sona soluksuz okuyacağınız,gerçeklikle hayal gücü arasında mükemmel bir köprü kurulmuş başka bir Stephen King klasiği.
Reklam
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
