Yazar:
Stephen King
Tahmini Okuma Süresi:
19 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
704
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2008
Yayınevi:
Hodder - Stoughton
Orijinal Adı:
Duma Key
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9781444707908
Dil:
İngilizce
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bugüne kadar epeyce Stephen King romanı okudum. Korkuyu her sayfa çevrildiğinde yaşatan benzersiz bir tarzı var. Tarzı genellikle çok karmaşık veya zarif değil ve konularına iyi uyuyor gibi görünüyor.
King bu durumu biraz değiştiriyor Duma Key'de. Tarzı çok daha karmaşık ve olaylar zincirini doruk noktasına götüren süreci çok yavaş bir şekilde ilerletiyor. Şiirsel imgeler, mekanların ve tabloların güçlü tasvirleri bu kitapta önemli bir rol oynuyor.
Kitap, bir iş yeri kazasında kolunu kaybeden ve kafatasında hasar oluşan Edgar Freemantle'ın hikayesini anlatıyor. Edgar, kasabasını terk eder ve Florida'da, Duma Key'in tenha bir mahallesine yerleşir.
Birdenbire daha önce bilinmeyen bir resim yeteneğini keşfeder ve ateşli bir şekilde resim yapmaya başlar. Sanki resim yapışı daha büyük bir güç tarafından kontrol eder ve ortaya çıkan tablolar neredeyse fazla gerçekçi gibi görünür.
Yakınlarda yaşayan yaşlı bir kadınla arkadaş olur ve onun yaralayıcı geçmişi hakkında bilgi sahibi olur. Olaylar geliştikçe, Edgar resimlerinin neden bu kadar güçlü göründüğünü anlayacaktır.
Kitapla ilgili sevmediğim şey ise çok uzun olması. King'in daha zarif bir tarz kullanması iyi bir şey, ama ortaya çıkan gizemli olayların işlenmesi için fazla uzun görünüyor.
Sonuna ulaştığımda oldukça yorulmuş ve sonuna olan ilgimi kaybetmiştim. Yine de, King'in bir başka ilginç kitabı.
Duma Adası, Stephen King’in yalnızca korku yazarı olmadığını, insan ruhunun karanlık ve aydınlık yanlarını en incelikli hâliyle işleyebildiğini gösteren romanlarından biri. King, bu kitapta hem okurunu dehşetin kıyısında gezdiriyor hem de iyileşme, yas, yaratıcılık ve kimlik üzerine dokunaklı bir yolculuğa çıkarıyor. Roman bittiğinde insan kendini adeta Duma Adası’nın tuz kokan rüzgârını hâlâ teninde hissediyormuş gibi buluyor.
Edgar Freemantle’ın geçirdiği kazadan sonra hayata tutunma çabası, romanın yalnızca bir başlangıç noktası. Asıl yolculuk, sanatın hem sığınak hem de lanet olabileceğini keşfetmesiyle başlıyor. Edgar’ın yaptığı her resimde, adanın görünmeyen bir nefesi, okurun sırtında hafifçe gezinen açıklanamaz bir ürperti var. King, resimlerin içinden taşıp gelen o doğaüstü gücü o kadar ustaca anlatıyor ki, zaman zaman sayfalardan bir şeylerin dışarı sızdığını hissediyorsunuz.
Duma Adası’nın kendisi ise yalnızca bir mekân değil, yaşayan ve hatırlayan bir varlık gibi. Gündüzleri huzur vaat eden o tropik güzellik, geceleri tarihin karanlık gölgelerini okurun üzerine salıyor. King, adanın geçmişini açığa çıkarırken hem melankolik hem de ürpertici bir atmosfer kuruyor; her detay, bir sonraki kırılma anına işaret eden ince bir iplik gibi örülmüş.
Wireman karakteri de romanın ruhunu taşıyan önemli bir parça. Edgar ile ilişkisi, dostluğun insanı hayatta tutan yanlarını gösteriyor; ama aynı zamanda adanın gölgesinin insanlara nasıl ağır bir tül gibi çöktüğüne de tanıklık ediyoruz. King, kayıplar, hafıza ve kader üzerine öylesine ince dokunuşlar yapıyor ki, roman yalnızca bir korku hikâyesi olmaktan çıkıp duygusal bir deneyime dönüşüyor.
Kitabın finaline doğru gerilim dalga dalga yükseliyor; ancak King’in asıl başarısı, okuru yalnızca korkutmak değil, aynı zamanda
Geçirdiği trajik kazadan sonra bir kolunu kaybeden inşaat şirketi sahibi Edgar Freemantle, doktorunun tavsiyesiyle inzivaya çekilerek Duma Adası’na yerleşir. Okyanusun dibinde bulunan, Büyük Pembe adını verdiği yeni evine adapte olması uzun sürmez. Gün boyu tek koluyla resim yapmaya başlar. Ardından adanın yerlileriyle tanışır ve ahbaplık kurar. Ne var ki Edgar, çizdiği resimlerin zamanla hayal edebileceğinden daha fazla anlama ve güce sahip olmaya başladığını görür. Bu da tam anlamıyla hayatının dönüm noktası olur. Adanın içindeki kötülükler resimlerde ortaya çıktıkça tuhaflıklar artar. Edgar’ın bu garip durumu çözmekten ve ailesini korumaktan başka çaresi kalmaz.
Konu itibariyle ağız sulandıran büyük, egzotik bir meyve kasesiyle karşılaşacağımı düşünmüştüm ama oldukça ekşi, acı ve sıkıcı bir tatla sınandım. Gizem-gerilim yok, anlatım tekdüze, konu temelsiz, karakterler yavan, geçmişi aydınlatan hikayelerin bağlantıları zayıf, duygudan yoksun. Sanat-psikolojiyse amaç çok daha iyi örneklerini okuduk. Neresinden tutsam elimde kalan bu 660 sayfalık kitabın, yalnızca son 150 sayfası hafif aksiyon ve tempo barındırıyor. Derseniz ki; ben bir damla bal için bir kilo keçiboynuzu yemeye hevesliyim, o zaman buyurun yiyin. Şimdiye kadar okuduğum ve aynı hızla unutmak istediğim, en kötü King kitabıydı.
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
satir.arasindaki.kiz gelsin yeni serimiz
Klasik Stephen King betimlemelerinin, eşyalara konan isimlerin akılda kalıcılığının harmanlandığı muazzam bir eser! Bir yan karakterden kitabın başında yalnızca bir kere bahsedilse bile kitabın sonunda ismi anıldığında hemen tanıyabilirsiniz çünkü her bir karakter KİNG imzalı!
Büyük kazaların yıkıcı sonuçlarını evrenin nasıl koz olarak kullanabileceğini gösteriyor bu kitap ve aynı zamanda sürrealizmin duayeni "Dali" ile ortak noktası olan konuşma yetisini tam kazanamamış bir adamın yeknesak yaşamının bu kaza ile nasıl evrilebileceğinden bahsediyor. Stephen King kendine has derinliğini katmış bu eserine de. Okurken zaman su gibi aktı.
Kitabı bitirdiğinizde "Duma Adası" tüylerinizi diken diken etse dahi orada olmayı arzulayacaksınız.
Mutlu bir evlilik, zenginlik içinde bir hayat nasıl birdenbire parçalara ayrılabilir?
Edgar Freemantle bir müteahhittir.
Mutlu bir evliliği, güzel bir hayatı vardır.
Fakat bir gün arabasına vinç çarpar ve bir kolunu kaybeder. Ciddi bir beyin hasarı da yaşar.
Ve bundan sonra başlar her şey...
Kendinde değilken karısını öldürmeye çalışır. Evliliği biter.
Edgar bu kendinden geçmişlik hallerinde etrafı kırmızı görür. Ve Stephen King bunu o kadar iyi dile getirir ki o kırmızılığa siz de şahit oluyorsunuz.
Doktorunun tavsiyesi ile bir adaya taşınır Edgar. Bir zamanlar Dali'nin içinde resimler yaptığı büyük pembeye.
Resim yaparak ve tek başına kalarak zihnine terapi yapmaktır amacı.
O sıralar bir kolu yoktur. Ve bir kol bulur. Jack Cantori. Yardımcılık görevi yapar ona. Çoğu işini halleder onun sayesinde Edgar.
Ve adada tek başına değildir. Ailesinin tüm fertlerini acı bir şekilde kaybetmiş Elizabeth Eastlake ve onun dostu olan Jerome Wireman. Ada Elizabeth'e aittir.
Bütün ailesini kaybetmiştir Elizabeth. Ama onları öldüren güç neydi? Ve hâlâ adada saklı mı? Edgar'ın başına neler gelecek?
Kitabın uzun olması gözünüzü korkutmasın. Bir bakmışsınız bitmiş şeklinde olacak.
Stephen King kendine has tarzını yine konuşturmuş. Eşyaları farklı hallere sokması, insanları ustalıkla yansıtması bir yana kendinizi hayatın acı yönüne denk gelmiş insanların yerinde hissediyorsunuz. Bazan kolunuz kaşınabilir, etrafı kırmızı görebilirsiniz.
Ve yine sade dil. Ne kadar övsem sade dili az kalır. Zaten merak uyandırıcı bir konusu olan kitabı daha da okunur hale getirmiş.
Betimlemeler, insan tahlillerini ustalıkla yapmış King.
Ve bir sır... Bu kitabı okuduktan sonra resim yapma isteği gelecektir size.
Harcayacağınız zamana değecektir. Tavsiye ederim.
Duma Adası, beni kendine çekti. Bunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim. Eminim herkeste kitap seçme krizi oluyordur. Olmamasını bekleyemem. Önünüzde hepsi birbirinden enteresan farklı dünyalara açılan yüzlerce kapı arasından birini kısa bir sürede seçebilir miydiniz? Kitap seçmenin de bundan pek farkı yok. Seçenek çok olunca güzelce düşünmek gerekiyor. Fazla düşününce de hepsini istiyorsunuz! Duma Adası'na başlarken bu durumu yaşamadım. Kitap elime ulaştığından beri beni kendine yavaş yavaş çekiyordu zaten. Sanırım ben adım atmaya korkuyordum. Sonra ne olduğunu anlamadan kendimi sayfaların dörtte birini yalayıp yutmuş bir halde buldum. Çünkü Duma Adası'na adım atmak demek, dehşet verici ve bir o kadar büyüleyici bir dünyaya girmek demek.
Stephen King'in belli bir atmosferi vardır. King tarafından kaleme alınmış bir kitabı anında tanımanız mümkün. Karakterlerin derinliği ve tüyler ürpertici hava sizi anında King evrenine sürüklüyor. Her türde ve her konuda hikayesi olmasına rağmen hepsinin derinliklerine belirgin bir şekilde kazınan King imzasını fark etmemek mümkün değil. Duma'nın atmosferi bana daha çok "Kemik Torbası" havasını anımsattı. Konuların benzerliğinden veya belli unsurların aynı şekilde kullanılmasından değil, tamamen tüylerimi diken diken eden atmosferden. Yazım tekniği o kadar başarılı ki, bir yanınız Duma'nın güzelliklerinde kaybolmayı arzularken, bir diğer yanınız Duma'dan deli gibi korkacak. Duma'nın çekiciliği de buradan kaynaklanıyor. Derinlerine indikçe aklınızla oynuyor ve sizi büyülüyor. Yan karakterlerin her birinin güçlü bir arka plana sahip olması ve bu arka planın nimetleri kullanılarak yaratılan bu karakterlerin ana karaktere ve dolayısıyla ana hikayeye sağladığı katkılar dudak uçuklatacak kadar iyi. Her biri ile bambaşka bağlar
Tek kelime ile muhteşem
Arkadaş tavsiyesiyle okumuştum. Yazarın klasik tarzı bu kitapta da var. 700 sayfaya yakın hikayenin başlarında biraz iterek okudum. Bir noktada kendimi kaptırdım tabii ve sonu nasıl geldi anlamadım. Bu yazarı hiç okumayan birinin denemesi için uygunluğu tartışılır ama yazarı bilenlerinizin durmasına gerek yok. Rahat rahat okuyun efendim ️
İnsanın yakasına yapışan canlı ve olağanüstü resimler,ağır bir kaza geçirdikten sonra eşinin ayrılma kararıyla rehabilite olmak için duma adasını seçmiş psişik güçleri olan bir müteahhit.Duma adasına geldiğinden itibaren yeni bir yeteneğini mistik etmenler zinciriyle öğrenmeye ve sonunda korkunç bir gerçeği açığa çıkarmaya en yakın arkadaşları Wireman ve Jack ile başlar.Baştan sona soluksuz okuyacağınız,gerçeklikle hayal gücü arasında mükemmel bir köprü kurulmuş başka bir Stephen King klasiği.
bir stephen king romanina neden baslanir, doga ustu gucler , gerck hayatta bizim karsilasamayacagimiz olaylar ve karakterler tanimak , okurken gerilip adrenalin dolmak icin. bu roman acikcasi insani germiyor ama baska bir sekilde okuyani icine cekiyor , okuyucuyu romandaki karakterlerle arkadas yapiyor . zorunlu emeklilige ayrilmis olan bir muteahhit ve avukat ile sizi arkadas yapiyor. harika bir insanin guncesini okumanizi sagliyor, gunesli bir mekanda okursaniz sanki duma adasi atlayip gidebileceginiz bir feribot mesafesindeymis gibi hissettiriyor. sonlara dogru 10-15 sayfalik bir gerilim disinda kitabi elinize almaya korktugunuz, sogusun diye buzdolabinda sakladiginiz stephen king romanlarina benzemiyor. ama bu sebeple okunmamali mi ? hayir tabii ki degil. okunmali ve diger king romanlarinin yaninda gururla kitapliginizda parlamali.
Öerez tadında kitap seven arkadaşlar için zor bir tarz ama benim için 700 sayfalık muazzam bir eser. Stephen King'in olayları anlatış biçimi bakış açısı insanı başka bir gezegende yaşamaya zorluyor. Akıcılığı ve olayları bağlama biçimide saygıyı hak ediyor. Tavsiye ediyorum..
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
