Ahh Cemile.. sadakat ve aşkın ikileminde
Cemile
Cemile kalbinin çizdiği yolda ilerledi.
Savaşın gölgesinde kalsaydı evinde, bekleseydi, kendisini sevmediğini bildiği kocasının askerden gelmesine mutlu mu olacaktı. Belli ki sevmiyordu askerde ki kocası Sadık’ı. Mektuplarında son selamı eşine gönderen, üstelik hikayenin sonunda ki konuşması ile de belli ki Sadık’ta sevmemişti Cemile’yi.
Harbi kızdı Cemile erkek gibi, etrafına şen şakrak deli dolu ama içinde kocaman duygu yüklü nehirler akardı. Ama o kimseye göstermezdi, üzerinde gökkuşağı bezenmiş nehirlerde gezinirken. Sadece biri biliyordu ondaki bu duygu yüklü bulutları, o da ona hayranlıkla bakan kocasının küçük üvey erkek kardeşi Seyit; namı değer ‘kiçine bala’. Yengesine hayrandı kiçine bala. Çok farklıyıdı onun için.
Ahh Danyar nerden geldin bu diyara da, bu sarı bozkıra ses oldun.
Cemile dayanamadı, ilk defa belki aşkı tattı Danyar’ın türkülerinde. Onun sesinde buldu belki de dünyada cenneti. Onunlayken geçti belki de o yüksek yüksek dalgaları okyanusun.
Sevdiği adam kimsesiz, yoksul, gariban.. Dert miydi değil. Danyar bu koca yürekli, incecik naif yüreğine doldurdu Cemile’nin aşkını.
Ve bir gün dayanamadılar artık. Açıldılar birbirlerine aşklarını o kocaman kulak açtıkları denizlerde.
Sonrası malum; sessiz sedasız sadece gönül sevdalarını yükledikleri bohçalarını alarak uzaklaştılar, kaçtılar.
Kimine göre sadakatini yitirmiş bir kadın.. Kimine göre aşkının peşinde özgür bir kadın Cemile.
İşte burda 
Cengiz Aytmatov çomağı soktu; bir beynimize bir de kalbimize değerli okurlar. Benim fikrim yukarıdaki metinde net açık galiba.
Herkese sağlıcakla okumalar.Edebiyat
Cemile
Cemile kalbinin çizdiği yolda ilerledi.
Savaşın gölgesinde kalsaydı evinde, bekleseydi, kendisini sevmediğini bildiği kocasının askerden gelmesine mutlu mu olacaktı. Belli ki sevmiyordu askerde ki kocası Sadık’ı. Mektuplarında son selamı eşine gönderen, üstelik hikayenin sonunda ki konuşması ile de belli ki Sadık’ta sevmemişti Cemile’yi.
Harbi kızdı Cemile erkek gibi, etrafına şen şakrak deli dolu ama içinde kocaman duygu yüklü nehirler akardı. Ama o kimseye göstermezdi, üzerinde gökkuşağı bezenmiş nehirlerde gezinirken. Sadece biri biliyordu ondaki bu duygu yüklü bulutları, o da ona hayranlıkla bakan kocasının küçük üvey erkek kardeşi Seyit; namı değer ‘kiçine bala’. Yengesine hayrandı kiçine bala. Çok farklıyıdı onun için.
Ahh Danyar nerden geldin bu diyara da, bu sarı bozkıra ses oldun.
Cemile dayanamadı, ilk defa belki aşkı tattı Danyar’ın türkülerinde. Onun sesinde buldu belki de dünyada cenneti. Onunlayken geçti belki de o yüksek yüksek dalgaları okyanusun.
Sevdiği adam kimsesiz, yoksul, gariban.. Dert miydi değil. Danyar bu koca yürekli, incecik naif yüreğine doldurdu Cemile’nin aşkını.
Ve bir gün dayanamadılar artık. Açıldılar birbirlerine aşklarını o kocaman kulak açtıkları denizlerde.
Sonrası malum; sessiz sedasız sadece gönül sevdalarını yükledikleri bohçalarını alarak uzaklaştılar, kaçtılar.
Kimine göre sadakatini yitirmiş bir kadın.. Kimine göre aşkının peşinde özgür bir kadın Cemile.
İşte burda Cengiz Aytmatov çomağı soktu; bir beynimize bir de kalbimize değerli okurlar. Benim fikrim yukarıdaki metinde net açık galiba.
Herkese sağlıcakla okumalar.·
162 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.