LaviniaDeğerli Özdemir Asaf'ın
Her bir dizesi sevgiye ,sevgiliye
Bazen koşarca ,
Bazen uçarca ,
Bazen de anda kaybolmak pahasına ,
Hiç unutmamacasına ,
Hep can acıtırcasına çoğu zaman kanatırcasına ,
Kalbinde ve dimağında yaşatırcasına ,
LAKİN EN ÇOKTA yazarken yetmiyormuş gibi ,
Her okuyuşta kavuşamayacağı bir aşkın kelimelerle buluşmuş halidir.
Okuyucuları olarak bizide bu dizeleri sevgisinin hatıratına binaen canlı tanık olarak şahitlik ettirmiştir.
En son sözü yine Özdemir Asaf 'a bırakmak gerekli ;
Geleceğim,bekle dedi,gitti...
Ben beklemedim,o da gelmedi.
Ölüm gibi bir şey oldu.
Ama kimse ölmedi.