yazar iktidar uğruna güç uğruna bireylerin neler yapabileceğini bireyin içindeki kötülüğün doğuştan mı yoksa koşullar vasıtasıyla ortaya çıktığını mı sorgulatmaktadır kitaptaki metaforlar dış dünyanın siyasi düzenine göndermeler yapmaktadır halkı baskıyla ve suspayı olarak kullanılan kaynaklarla yöneten iktidar sahipleri kendi oluşturdukları zihniyeti zamanla muhtaç bir duruma sokarlar ve sorgulamalarına izin vermezler sorgulayan da var olamaz. Bir diğer yandan daha rasyonel ve sorun odaklı ama soyut kalan iktidar sahipleri vardır bunlar ise topluma neden niçini sorgulatır ama hep sığ kalır halk somut bir örnek göremez örneğin halk açlıkla boğuşurken biz akılı ve bilimi benimseriz zihniyetinin kimseye bir faydası olmaz ideal düzen nedir sorusu yerinde sorulacak bir soru bu kitap için bence.