"TEMET NOSCE"
"Sonsuz olasılıklar evreninde bir seçim yaptı isen onun senin için en iyisi olduğuna inanıp kararlılıkla yürümelisin, diğer olasılıklar artık zaten yok oldu."
Hayatın bizi en beklenmedik anlarda, en karanlık köşelerde sınadığı anlar vardır. Bazen bu sınav, tüm dünyanın sarsıldığı birkaç saniyeye sığar. Eser, tam da böyle bir anın, ölümle burun buruna gelinen o eşikte yaşanan dönüşümün hikâyesini anlatıyor.
6 Şubat depreminin en ağır yıkımını yaşayan Hatay'da geçiyor. Raçel, sarsıntının şiddetinin doruk noktasına ulaştığı o birkaç saniyede, fiziksel dünyadan koparak bambaşka bir boyuta geçiyor. Bu sıradan bir baygınlık ya da bilinç kaybı değil; "mental bir kopma" olarak tanımlanan, ruhun bedenden ayrıldığı anlar...
Raçel'in deneyimlediği şey, ölümden dönüşlerle ilgili anlatılanların ötesinde. O, o kısacık anda evrenin yaratıcısıyla karşılaşıyor, sonsuz bir ışığın içinde kendini buluyor. Korkuların tamamen yok olduğu, yalnızca saf sevginin var olduğu bir yer burası. Tasavvufta "vuslat" denilen o kavuşma anını, dünyevi tüm bağlardan arınmış halde deneyimliyor.
Bu olağanüstü deneyim, Raçel için bir son değil, gerçek anlamda bir başlangıç oluyor. Yaşadıklarını anlamlandırmak, bu deneyimden edindiği kazanımları yeni hayatına ışık yapmak için bir araştırma yolculuğuna çıkıyor. Artık sorduğu sorular farklı:
· O an gerçekte ne yaşadım?
· Ölüm dediğimiz şey aslında nedir?
· Bu deneyim bana kendimle ilgili ne öğretti?
· "Kendini bil" çağrısı benim için ne anlama geliyor?
Depremden sağ kurtulan Raçel'in sonraki 21 günü... Bu süreçte yaşadıkları, hissettikleri ve en önemlisi bunların onda bıraktığı izler öyle ustalıkla aktarılmış ki, okumaktan çok izlediğinizi hissedeceksiniz. Beni en çok etkileyen noktalardan biri, deprem sonrası ortaya çıkan insan manzaraları oldu. Bir tarafta insanların mağduriyetini fırsata çevirip ev kiralarına fahiş bedeller uygulayan ev sahipleri... Ne yazık ki gerçek hayatta da tanık olduğumuz bu tablo, romanda da karşımıza çıkıyor.
Neyse ki Raçel ve eşi, gönlü güzel bir aileye denk geliyor. Bu noktada umudun hâlâ var olduğunu, iyiliğin çoğalması gerektiğini bir kez daha hatırlıyoruz.
Raçel, algısı yüksek, duygularını çözümleme konusunda yetkin bir karakter. Ancak depremin yarattığı travma o kadar derin ki, profesyonel desteğe ihtiyaç duyuyor. Bu noktada devreye Meva isimli profesör ve müzik terapi giriyor.
Kitabın bana göre en değerli yanı, Raçel'in turuncu defterine yazdığı yaşam tüyoları oldu. Bu defter, aslında onun kendi kendine uyguladığı bir terapi yöntemi. Ruhunu feraha erdirecek küçük notlar, hatırlatmalar ve farkındalıklar... Belki de hepimizin bir 'turuncu defter'e ihtiyacı var.
Kitabı farklı kılan, yaşanmışlığın sahiciliğini bilimsel ve psikolojik yaklaşımlarla harmanlaması. Yazar, olayları dramatize etmek ya da abartmak yerine, dingin ama derin bir anlatım dili tercih ediyor. Ölüme yakın deneyimler (NDE) konusundaki bilimsel araştırmalarla, kadim bilgelik öğretileri iç içe geçiyor. "Temet Nosce" (Kendini Bil) ifadesi, Antik Yunan'dan günümüze ulaşan bu kadim çağrı, Raçel'in hikâyesiyle yeniden anlam kazanıyor. "Korktuğun yer neredeyse mucizen oradadır." Raçel, en büyük korkusu olan ölümle yüzleştiği anda, aslında en büyük mucizeyi deneyimliyor. Bu, hepimize dair bir hatırlatma aslında: En çok kaçtığımız şeyler, bizi en büyük dönüşüme götürebilir.
İnsanın kendi özüne yaptığı yolculuğun, korkularıyla yüzleşip onların ötesine geçebilme ihtimalinin hikâyesi. Raçel'in yaşadığı dönüşüm, bize de kendi hayatındaki "deprem anlarını" ve bu anlarda saklı olabilecek mucizeleri sorgulatıyor.
Siz hiç korktuğunuz yerde bir mucizeyle karşılaştınız mı?
Kitapla Kalın.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.