Türkiye'nin ünlü şeflerinden 
Murat Aslan çıkardığı kitaplar ve şiirleriyle de tanınır.
Bu şiiri ise beni sürekli düşünmeye sevk eder.
Beni sık sık düşündüren bir menkıbeyi de paylaşmak isterim..
Bir gün Ahmed er-Rufâî Hazretleri dergâhta sohbet verecektir. Tam o sırada hanımının rahatsız olduğu haberi gelir. Oğlu da artık ilim tahsilini tamamladığını düşünmektedir ve şöyle der:
“Babacığım, bugün sohbeti ben yapayım. Sen annemin yanında ol.”
Rufâî Hazretleri izin verir.
Oğlu kürsüye çıkar. Ayetlerden, hadislerden, büyük âriflerin sözlerinden bahseder. Tasavvufun derin meselelerini anlatır. Fakat cemaatin dikkati dağılır. Bazıları uyuklar.
Genç adam çok üzülür.
Ertesi gün babası sohbet için gelir. Cemaat toplanır. O ise şöyle söze başlar:
“Dün aranızda bulunamadım. Hanımım hastaydı. Ona yemek yapmak zorunda kaldım. Önce mutfağa gittim… Patlıcanları yıkadım.”
Cemaat dikkat kesilir.
“Sonra onları güzelce soydum.”
Cemaatin ilgisi artar.
Sonra doğradım… tencereye koydum… yağa attım…
Bu sırada cemaatin içinde bir vecd hâli oluşur. Bazıları gözyaşı döker.
Oğlu hayret içinde kalır ve sorar:
Babacığım, ben dün Allah’ın büyük hakikatlerini anlattım, kimse etkilenmedi. Sen patlıcan anlattın, herkes mest oldu. Bunun sırrı nedir?
Rufâî Hazretleri şu cevabı verir:
Evladım…
Sen bildiğini anlattın.
Ben ise yaşadığımı anlattım.
"Önce patlıcanları yıkadım."
İnsan da önce kendini yıkamalıdır.
Kalbini günahların kirinden arındırmalıdır.
Sonra devam eder:
"Patlıcanların kabuklarını soydum."
Ardından şöyle açıklar:
İnsan da nefsinin kabuğunu soymalıdır.
Kibirden, gösterişten, benlikten sıyrılmalıdır.
Sonra der ki:
"Sonra onları doğradım."
**Kalpteki kötü huylar parçalanmadan
insan olgunlaşamaz.**
Hırs, haset, öfke… bunlar kesilip ayrılmalıdır.
Devam eder:
"Sonra onları tencereye koydum ve ateşte pişirdim."
İnsan da hayatın ateşinde pişer. Sıkıntılar, sabır ve imtihan insanı olgunlaştırır.
En sonunda şöyle bağlar:
"Pişince yemek yenir ve fayda verir.
İnsan da bu yollardan geçince
başkalarına faydalı bir kul hâline gelir."
Murat Aslan çıkardığı kitaplar ve şiirleriyle de tanınır.
Bu şiiri ise beni sürekli düşünmeye sevk eder.
Beni sık sık düşündüren bir menkıbeyi de paylaşmak isterim..
Bir gün Ahmed er-Rufâî Hazretleri dergâhta sohbet verecektir. Tam o sırada hanımının rahatsız olduğu haberi gelir. Oğlu da artık ilim tahsilini tamamladığını düşünmektedir ve şöyle der:
“Babacığım, bugün sohbeti ben yapayım. Sen annemin yanında ol.”
Rufâî Hazretleri izin verir.
Oğlu kürsüye çıkar. Ayetlerden, hadislerden, büyük âriflerin sözlerinden bahseder. Tasavvufun derin meselelerini anlatır. Fakat cemaatin dikkati dağılır. Bazıları uyuklar.
Genç adam çok üzülür.
Ertesi gün babası sohbet için gelir. Cemaat toplanır. O ise şöyle söze başlar:
“Dün aranızda bulunamadım. Hanımım hastaydı. Ona yemek yapmak zorunda kaldım. Önce mutfağa gittim… Patlıcanları yıkadım.”
Cemaat dikkat kesilir.
“Sonra onları güzelce soydum.”
Cemaatin ilgisi artar.
Sonra doğradım… tencereye koydum… yağa attım…
Bu sırada cemaatin içinde bir vecd hâli oluşur. Bazıları gözyaşı döker.
Oğlu hayret içinde kalır ve sorar:
Babacığım, ben dün Allah’ın büyük hakikatlerini anlattım, kimse etkilenmedi. Sen patlıcan anlattın, herkes mest oldu. Bunun sırrı nedir?
Rufâî Hazretleri şu cevabı verir:
Evladım…
Sen bildiğini anlattın.
Ben ise yaşadığımı anlattım.
"Önce patlıcanları yıkadım."
İnsan da önce kendini yıkamalıdır.
Kalbini günahların kirinden arındırmalıdır.
Sonra devam eder:
"Patlıcanların kabuklarını soydum."
Ardından şöyle açıklar:
İnsan da nefsinin kabuğunu soymalıdır.
Kibirden, gösterişten, benlikten sıyrılmalıdır.
Sonra der ki:
"Sonra onları doğradım."
**Kalpteki kötü huylar parçalanmadan
insan olgunlaşamaz.**
Hırs, haset, öfke… bunlar kesilip ayrılmalıdır.
Devam eder:
"Sonra onları tencereye koydum ve ateşte pişirdim."
İnsan da hayatın ateşinde pişer. Sıkıntılar, sabır ve imtihan insanı olgunlaştırır.
En sonunda şöyle bağlar:
"Pişince yemek yenir ve fayda verir.
İnsan da bu yollardan geçince
başkalarına faydalı bir kul hâline gelir."··
656 Gösterim
3 Yorum
Doğada dağlara,ağaçlara, gökyüzüne bakarak, bir çiçeğe böceğe bakarak tefekkür etmeyi bilirim ve çok severim. Ama bir yemeğin yıkanma doğranma aşamasında tefekkür 🙄 hiç aklıma gelmemişti🫣😅 Teşekkür ederim bu güzel menkıbe için🤗 Benim için yeni bir tefekkür alanı açıldı. Allah senden razı olsun🥰🤗💐💖
Sonbahar
Gönderi Sahibi
☆• Burcu •☆ Yaaa🫠🥰 Amin, birlikte olsun İnşaallah canım ❤️ Allah razı olsun 🤗💕🌸
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.