Bana ait olanı başkasının sanmayın!
Başkasının olanının benim sahiplenmediğim gibi...
Benim olanı çalmayın!
Benim başkasından çalmadığım gibi...
Fikirlerimin ve hislerimin altında esamem yazılır, esamenizi yazmayın!
Benim başkasının fikir ve duygularının altına esamemi yazmadığım gibi...
(EMEK HIRSIZLARINADIR BENİM SÖZÜM,
DÜRÜST VE KENDİ HÂLİNDE İNSANLARA SÖZ SÖYLEMEYE MÜSAADE ETMEZ, NE TERBİYEM NE DE ÖZÜM...)
Sen hep iyileşmeyen ve iyileşmesini istemediğim kalıcı bir yaraydın bende.
Yarayken yaraladın ya!
Sen yaraladıkça tedavi oldum ve iyileştim.
Şimdi ne sen bende bir yarasın
Ne de ben yaralanan...
Güzel bir rüyaydın sadece.
Gecelerimin sana biçtiği ömrü,
Gündüzlerim hep senden aldı.
Ömrün uykum kadar uzun,
Uyanacağım kadar kısaydı.
Uyuyarak seni ne kadar yaşattıysam
Uyanarak hep öldürdüm seni kendimde.
Yine güneş doğdu vakitlerden sabah.
Cenazeni kaldırıyorum kendimden...
Bir insanda yükseklik korkusu varsa ve başı dönüyorsa o insanlık mertebesine ulaşmıştır.
Eğer bu ikisi yoksa şeytanlık mertebesindedir demektir...
Çünkü her şeye herkese korkusuzca yüksekten bakıp başı dönmüyorsa düşmek için bir insanın, o insanlıktan nasibini almamış kibrin pençesine kapılmış bir şeytandır...
Cellat olup öldürdüm nicelerini içimde.
Ceset ceset insan topluyorum kalbimin içinden.
Kaç cinayet işledim bilemiyorum, cinnet geçirirken.
Şimdi atıyorum onları beynimden...