Phaedra #okudumbitti
Phaedra bitti ve uzun süre zihnimde kalacak gibi… Mitolojide adını duyup da çoğu zaman “kötü kadın” etiketine sıkıştırılan Phaedra’nın bu romanda kendi sesiyle konuşmasına tanık olmak çok sarsıcıydı. Laura Shepperson’un kalemiyle ilk kez tanıştım ve gerçekten “tamam, ben bu yazarı takip ederim” dedirten bir okuma oldu.
Hikâyeyi bilirsiniz belki: Girit’ten Atina’ya uzanan bir evlilik, saray oyunları, kahramanlık masalları… Ama bu kitap o masalların parlak tarafında dolaşmıyor. Tam tersine, o masalların gölgesinde kalanların, “dipnot” diye geçiştirilen kadınların dünyasına giriyor. Phaedra Atina’ya geldiğinde bir kraliçe gibi karşılanmayı beklemiyor belki ama bu kadar yok sayılmayı da hak etmiyor. Theseus’un siyasi hedefleri arasında bir “parça” haline gelmesi, saraydaki kadınların görünmezliği, o boğucu düzen… Okurken, ortamın soğuğu sayfalardan çıkıp odaya yayıldı resmen.
Ve Hippolytus… Kitap boyunca içimi en çok sıkan şeylerden biri, dışarıdan “erdem” diye pazarlanan bir maskenin ardındaki şiddet oldu. Shepperson, meseleyi sadece bir olay üzerinden anlatmıyor; “inanılmamak”, “yalnız bırakılmak”, “erkeklerin kurduğu adaletin yine erkekleri koruması” gibi tanıdık yaraları da sürekli yokluyor. Phaedra’nın mücadelesi benim için en vurucu kısım: Susmayı seçmiyor. Korkuya rağmen konuşmayı seçiyor. Ve bu seçimin bedelini, antik bir sarayda geçse bile, bugünün dünyasına çok acı bir şekilde bağlanıyor.
Kitabın dili ayrıca çok akıcı. Mitoloji retelling’lerinde bazen mesafe olur ya, burada o mesafe yok; karakterler etten kemikten, duygular keskin. Bölümler boyunca farklı bakış açıları da hikâyeye iyi yedirilmiş; kim neyi neden söylüyor, kim neyi saklıyor… Okurken sürekli bir gerilim var ama bu gerilim “entrika”dan çok “hayatta kalma” gerilimi.
Burcu Ünlü tavsiyesiyle okudum ve kesinlikle çok doğru bir seçimdi.
Bitirdiğimde şunu düşündüm: Bazı hikâyeler yüzyıllarca tek bir taraftan anlatıldığı için “gerçek” sanıyoruz. Phaedra, tam olarak o sandığımız gerçeğin içini oyup yerine başka bir ihtimali koyuyor: Ya suçlu diye bildiğimiz kişi aslında hiç dinlenmemişse?
Mitoloji seviyorsanız zaten kaçırmayın; ama mitolojiyle aranız çok yoksa bile, güçlü bir kadın anlatısı ve “adalet” meselesi ilgilinizi çekiyorsa bence tam yerinden yakalıyor.
@eksikparcayayinlari
#phaedra #burcununseckileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
Burcu Ünlü tavsiyesiyle okudum ve kesinlikle çok doğru bir seçimdi.
Bitirdiğimde şunu düşündüm: Bazı hikâyeler yüzyıllarca tek bir taraftan anlatıldığı için “gerçek” sanıyoruz. Phaedra, tam olarak o sandığımız gerçeğin içini oyup yerine başka bir ihtimali koyuyor: Ya suçlu diye bildiğimiz kişi aslında hiç dinlenmemişse?
Mitoloji seviyorsanız zaten kaçırmayın; ama mitolojiyle aranız çok yoksa bile, güçlü bir kadın anlatısı ve “adalet” meselesi ilgilinizi çekiyorsa bence tam yerinden yakalıyor.
@eksikparcayayinlari
#phaedra #burcununseckileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.