Öncelikle kitabı beğendim. Bir ilk roman için müthiş ve benim yazarın okuduğum ilk kitabı.
Kitap futbol tabiriyle okurunu "çalım manyağı yapan" türden hikaye ikililerinden oluşuyor denilebilir. Bu yüzden spoiler vermeden anlatmak zor.
Spoiler !!!!
Kitabın sonunda anlıyoruz ki, 5 tane deli aslında yok. Hepsi Samimi'nin sanrısı. bu aslında hikayeleri okudukça biraz tahmin edilebilir bir durum biraz. Çünkü her hikayede benzerlikler dikkat çekici. Bütün karakterlerin başına gelen hikayeler, ılık bir Haziran akşamında sapıtmaya başlıyor. Ilık Haziran akşamında sanrıları zirveye ulaşan Samimi'nin ertesi sabah evi yakmasıyla güzel bir bağlantı kurulmuş böylece.
Kitaptaki en sevdiğim kısım, kendisini cüce zanneden adamın hikayesindeydi. Sanrının sanrısı olan hikayede, ailesinin çocuklarının cüce olduğunu öğrenir. Geceleyin annenin çocuğunu yatağa yatırması esnasında:
"Göz kapaklarımı ilk kez elleriyle kapadı. Bunu bir ölünün gözlerini kapar gibi yaptığını, tüm düşlerini kaybedişinin acısıyla yaptığını, düne kadar büyüyeceğini sandığı çocuğunun o an öldüğünü kayda geçirmek için yaptığını, bu kaydı içgüdüsel dürtülerle yaptığını, ne ben anladım, ne o anladı"
Rüyada a görmek b anlamına gelir kalıplı paragraflar ilginçlik katsın, hikayenin geri kalanı için haberci olsun, dikkat toplasın diye eklenmiş gibi ama bende bu etkiyi yaratmadı. Ben çok gerekli bulmadım. Şöyle ufak bir araştırma yapılınca yaygın anlamlarıyla benzerlik göstermiyor zaten. Bu olsaydı, yazar en azından bunu kurguya dahil edebilmiş der olumlu puan verirdim.
Kapak resminin de harika olduğunu söylemeliyim ama eski basım için :). Hüznün, insanın aklını uçuracak türde travmanın, yalnızlığın, ilgisizliğin resmi olmuş.
Mine Söğüt
Mine Söğüt
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.