~Çanakkale içinde sıra söğütler
Altında yatıyor aslan yiğitler
Of gençliğim eyvah…~
Kitaba ismini veren “Allahaısmarladık”, şehit İbrahim Naci’nin günlüğündeki son cümledir. Yani bu esere aslında onun sonuyla başlıyoruz.
İbrahim Naci, vatan aşkıyla tarihe Mehmetçik adıyla geçen Çanakkale askerlerinden biridir. Cephede bulunduğu günlerde ailesine ulaştırılması ümidiyle bir günlük tutmaya başlar. Günlük, Birinci gün: 24 Mayıs 1915 Pazartesi günü ile başlar ve Son gün: 21 Haziran 1915 Pazartesi, yani yirmi dokuzuncu gün ile biter.
Bu satırlarda ailesine duyduğu özlemi, vatanına olan sevgisini ve bu yolda hiçbir pişmanlık duymadan cephede duruşunu okuyoruz. Bölüğünde bıraktığı iz de aynı sevgi ve sadakattir.
Son gününün yaklaştığını hisseden İbrahim Naci, günlüğünü “Allahaısmarladık” diyerek tamamlar. Ardından onun şehadetini deftere not düşen Yüzbaşı Bedri Efendi de yazısını tamamlayamadan, cümlesinin sonuna yalnızca bir virgül koyabilmişken şehit düşer.
Böylece bir defterde iki şehadet hatırası kalır.
Peki bu vatan uğruna can veren askerlerimize neden Mehmetçik deriz? Çünkü “Mehmetçik”, Türk askerine halkın duyduğu sevgi, saygı ve şefkati ifade eden samimi bir lakaptır. “Küçük Mehmet” anlamına gelen bu ifade, Hz. Muhammed’in isminden gelen Mehmet adına sevgi eki eklenerek, askerin “Peygamber ocağının neferi” olarak görülmesinin bir tezahürüdür.
Şehit kanı durmaz, durdurulamaz. Biz bugün yaşıyorsak onların döktüğü kan sayesindedir. Bilcümle şehitlerimizi rahmetle anıyor, Rabbimden gül cemaliyle huzur içinde olmalarını diliyorum.
·
136 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
