İki kere iki dört ederEdebiyat
Okuduğum ilk Dostoyevski kitabıydı.
Yeraltından Notlar’ı elime alırken neyle karşılaşacağımı tam olarak bilmiyordum.
Ama ilk sayfadan itibaren karakterin kafasının içine çekildim ve kendimi onun sorgulamalarının içinde buldum.
Sürekli düşünüyor, sorguluyor, insan doğası üzerine kafa yoruyor. Bazen “Bu adam deli mi, yoksa haklı mı?” diye soruyorsunuz kendinize. Kitap, karakterin ruh halini özetleyen bu cümleyle başlıyor:
“Ben hasta bir adamım… kötü bir adamım.”
Daha ilk satırdan onun karanlık iç dünyasına adım atıyorsunuz.
İkinci bölümde ise bu düşüncelerin hayatına nasıl yansıdığını görüyoruz. Karakter insanlarla ilişki kuramıyor, sürekli kabul edilmek istiyor. Bazen öfkeleniyor, bazen de “Ya bunu yapma şimdi!” diyorsunuz. Onu okurken hem sinirleniyorsunuz hem de anlamaya çalışıyorsunuz. En çarpıcı olan ise yalnızlığının tamamen kendi yarattığı bir durum olması.
Bence Dostoyevski burada insanın aklı ve duygusu arasındaki çelişkiyi harika bir şekilde gösteriyor. Karakterin gururu, öfkesi, yalnızlığı ve özgürlüğü arasında gidip gelen hâli hem rahatsız ediyor hem de düşündürüyor. Kısaca, bu kitap insan ruhunun karanlık yanlarını keşfetmek isteyenler için müthiş bir ayna gibi.
Tavsiye ederim. Ben okumaya biraz geç kaldığımı hissettim.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.