İyilik ve Kötülüğün Sınırında Can Çekişen Bir VicdanEdebiyat
Dostoyevski bu eserde bize sadece bir cinayetin anatomisini değil, kibrin ve vicdan azabının insan zihnini nasıl paramparça ettiğini anlatıyor. Raskolnikov’un kendini kanunların ve ahlakın üstünde, "olağanüstü" bir insan olarak görüp o baltayı eline almasıyla başlayan hikaye, aslında cinayet işlendikten sonra asıl dehşetine kavuşuyor.
Kitap boyunca Raskolnikov'un o daracık, tabut gibi odasında onunla birlikte terliyor, her kapı çalındığında yüreğinizin ağzınıza geldiğini hissediyorsunuz. Petersburg’un o boğucu, kasvetli sokaklarında sadece polisten değil, kendi zihninden kaçan bir adamın psikolojik çöküşünü izlemek tam anlamıyla sarsıcı bir deneyim. Kitabın yüzümüze çarptığı asıl soru şu: Yüce bir "ideal" uğruna işlenen suç, cezasız kalabilir mi? Vicdan, kanunlardan daha acımasız bir yargıç değil midir?
Okumayanların çok şey kaybettiği, okuyanların ise zihninden asla silemediği o karanlık başyapıt...
·
92 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
